KRUIEND IJS

Ayaan Hirsi Ali

2011-02-01T08:00:00.001+01:00

Het afgelopen jaar heb ik de publicaties van Ayaan gelezen. Een aantal jaren terug was zij te horen in één van de beroemde marathoninterviews van de VPRO. Zij maakte toen indruk op mij door haar levensverhaal. Daarin verwoordde zij ook waarom zij tegen het bijzonder onderwijs was. Vanuit haar achtergrond is dat goed te begrijpen, maar het tekent ook haar karakter. Zonder scrupules kegelt zij heilige huisjes omver. Haar kracht is tegelijk haar zwakte. Ondanks dat is mijn conclusie: zulke mensen zijn nodig in een maatschappij.

Mijn vrijheid (2006) / Infidel

Haar meest indrukwekkende boek. Met snijdend pijnlijke passages. Een aantal puntjes:

Ouders: Ayaan is geboren in Somalië. Haar vader is een belangrijk leider met visie: een Amerika stichten in Afrika (32). Haar moeder is de tweede vrouw en voormalig leerlinge van hem. Prachtig beschrijft ze hoe oma het belang van de clan inprent.
Besnijdenis: Hoewel haar ouders tegen infibulatie zijn (ook haar broer Mahad is niet besneden) slaagt haar oma erin de oude traditie uit te voeren (46vv), 'wat betekende dat ik nooit meer voor kintirleey (zij met de clitoris/smerige stinkerd) zou worden uitgescholden'. De vreselijke gevolgen komen openbaar in de huwelijksnacht.
Opvoeding: Ayaan kent van binnenuit de Koranscholen. Heeft zelfs een tijd in een lang zwart gewaad gelopen toen zij onder invloed stond van de Moslimbroederschap.
Kinderboeken: Het wordt vrijwel tussen neus en lippen opgemerkt in het boek, maar onderschat niet de invloed van kinderboeken. Het lezen van avonturenseries zoals De Vijf en De dolle tweeling opende haar ogen voor de totaal andere man-vrouw verhoudingen in het Westen en wekte in haar het verlangen naar dit westerse paradijs.
Somalië: Haar optreden in Somalië tijdens de chaos van de oorlog is indrukwekkend en tekent haar sterke karakter.
Vluchteling: Ze geeft een ontluisterend beeld van het vluchtelingenbestaan in Nederland. De ontwetendheid, het gebrek aan integratie, de ontheemding. Onthutsend is ook het clantribunaal dat plaatsvond nadat ze door haar familie is teruggevonden. Haar werk als tolk verbreedt haar inzicht in deze problematiek.
Politiek: Het laatste deel beschrijft haar politieke carrière. Het is erg gedetailleerd beschreven, er is nog te weinig tijdsafstand. Je merkt hier ook een karaktertrek van haar dat zij de geschiedenis naar zich toe schrijft waarin zij een hoofdrol speelt.
Regelmatig vroeg ik me dan af: heb ik nu zo slecht de krant gelezen dat ik deze gebeurtenissen over de kop zag? Daardoor denk ik dat je haar autobiografie kritisch op het waarheidsgehalte moet beoordelen. In een later boek geeft zij aan dat zij dat moeilijk vindt vanwege haar opvoeding in een eercultuur.

Nomade (2010)

Dit laatste boek is haar tweede autobiografische boek. Het is een vervolg op haar eerste boek Mijn Vrijheid. Na een korte thematische samenvatting gaat dit boek verder met haar vertrek naar en leven in de USA. Opnieuw valt haar gedrevenheid op. Boeiend in dit boek is haar confrontatie met amerikaanse studentenmoslims die met haar in discussie gaan.
Uit de pers is vooral haar oproep aan het christendom naar voren gekomen. Een goed alternatief voor de islam als je dan toch wat wilt geloven. Helaas is het christendom wat zij voorstaat volledig horizontaal ingevuld. Het waarheidselement schuilt hierin dat zij christenen erop wijst hoe belangrijk het is om vriendschappelijk om te gaan met moslims. Dat is het voor haar ook geweest. En richt je niet uitsluitend op asielzoekers is het advies. Het doordrenkt raken van een andere cultuur dan de moslimse kost tijd en veel inspanning.
Dit laatste is zelfs bij Ayaan te merken, die toch radicaal afstand nam van haar moslimgeloof. Regelmatig merk je dan ook dat ze in haar meningsvorming nog last heeft van haar oude clancultuur.

Verzamelbundel met: De zoontjesfabriek, De maagdenkooi, Submission.

Leuke doorkijkjes in onze cultuur.

De tekst van de film Submission is sterker dan ik dacht. Schokkend voor moslims is onder andere dat zij Allah rechtstreeks aanspreekt. Het is één felle aanklacht. In de bundel verantwoordt zij dit ook. Zij neemt de positie in van de bijbelse Job die tot God het woord richt. De houding van de koranische Job wijst zij af als fatalistisch en daardoor schadelijk.

Vroeg of laat zullen de misstanden die hier naar voren komen besproken moeten worden, hoe pijnlijk dat ook zal zijn voor de moslimgemeenschap. De film is hier te bekijken.

"Ik wil niet in een wereld zonder kathedralen leven"

2011-01-31T21:51:00.000+01:00

In de milieustraat van ons dorp, op de bodem van een papiercontainer vond R. het boek. Het zag eruit als nieuw. Wie gooide dit boek weg? En waarom? Of is het per ongeluk in een doos oud papier verzeild geraakt?

Meenemen mag niet. "Zelfs over een roestige spijker, doen we moeilijk", voegde een toezichthoudende ambtenaar mij toe, toen ik een versplinterd stukje hout mee wilde nemen. Een tegel op ons terras wilde ik vastzetten, en ik miste net een geschikt stukje hout, en ik was daar toch net. Terugleggen moest ik het...

Deze voorgeschiedenis past wel bij dit boek: Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier. In drie woorden is het te typeren: een rijk boek. De schrijver is de filosoof Peter Bieri. En dat is te merken. Het thema is vrijheid. En aan de hand van het levensverhaal van een zekere Amadeu Prado wordt dit begrip beklopt, geproefd, betast.

Het is een ongelooflijk rijk boek geworden. Knap gecomponeerd. Terecht heeft het wekenlang in de toptien-lijstjes gestaan. Het is een van de weinige boeken die het waard zijn om opnieuw gelezen te worden.

"Één leven tegenover vele levens. Zo kun je toch niet rekenen. Toch?" (p156) vraagt Amadeu aan pater Bartolomeu. Zijn vriend Jorge O'Kelly, anarchist en atheïst, wil het leven van Estafânia Espinhosa, de jonge verzetstrijdster waar beiden verliefd op zijn, opofferen om zo vele andere levens te redden. Het is een klassiek dilemma dat direct raakt aan het vrijheidsthema van het boek. Wat is bevrijding als je verstrikt raakt in de knellende banden van het geweten?
Het knappe van het boek is dat dit thema in allerlei variaties opduikt. Zo heb je Adriana, Prado's zus die bij een verstikking een bevrijdende messtoot van hem krijgt. Deze 'bevrijding' ketent haar echter levenslang aan Prado. Zo is er het jongste zusje Melodie, verwekt tijdens een trip bij de Amazone, een ongelukje. Zo is er Eca Joao, de gemartelde en voor het leven getekende vrijheidsstrijder. Wat is vrijheid? De vraag duikt steeds op.
Belangrijk is ook de verhouding van Amadeu met zijn vader, rechter tijdens het regime. Een verhouding getekend door een generatieconflict. Door beiden nooit verstuurde brieven leggen het schrijnende ervan bloot. Amadeu worstelt met zijn vader, bewust van genetische bepaaldheid ("De contouren van de wil en de angsten van de ouders worden met gloeiende griffels in de ziel van het kleine kinderen geschreven",330) die stuurt en begrensd. Hij worstelt met de veroordeling van een dievegge door zijn vader. Kan dat in een misdadigersregime? Omgekeerd legt het leven van Amadeu zijn vader het zwijgen op. Geketend door zijn plichtsbesef, zijn ongeneeslijke ziekte waardoor hij krom groeit en zijn zoon. Uiteindelijk kiest hij voor een zelfgekozen dood.
De verhouding met de kerk wordt afgetast. In de figuur van pater Bartolomeu komen metafysische dimensies naar boven. "Ik wil niet in een wereld zonder kathedralen leven". Onder het luisterend oor van hem spreekt Amadeu in een rede zijn levensmotto uit. Een rede opgesteld samen met zijn vriend Jorge. Vol idealen stappen ze hiermee de wereld in. Maar het blijkt onmogelijk. Hun vriendschap spat uit elkaar. Hun schaakbord wordt begraven door Amadeu. Veelzeggend: immers het schaakbord is in het hele boek een geweldig mooie metafoor van het leven. Zo is het boek vol van beelden.

Ook de 'innerlijke ruimte' (p235) wordt afgetast. Prado verkent begrippen als eenzaamheid, ergernis, het momento mori. Zo blijkt Prado te leven met een aneurysma. Als een zwaard van Damocles wordt dagelijks zijn leven bedreigd door een plotselinge dood, die ook inderdaad gekomen is.

Dwars door dit rijke verhaal is er de zoektocht van de andere hoofdpersoon: Raimund Gregorius, gewetensvol leraar klassieke talen, die op een dag zijn stiptheid doorbreekt en kiest voor zijn vrijheid, een queeste naar de hoofdpersoon uit een door hem 'gevonden' boek.

Ouweneel in Myanmar (2)

2010-12-29T13:44:00.002+01:00

20 november 2010 schreef ik:

Een opmerkelijk verslag van Willem Ouweneel over een bezoek aan Myanmar.

Vroeger zeiden ze: laat het eerst maar eens overwinteren en overzomeren. Een opmerking die ik toen 'errg' vervelend vond.

Het verwarrende voor mij is dat er tegelijk op ongenadig wijze commentaar wordt geleverd op TRIN vanuit de 'goedgelovig' hoek. Nu is dat echter een hoek waar de verzuring wel heel erg sterk heeft toegeslagen dus de opmerkingen aldaar moet je met flink wat korrels zout nemen.

- Heer, geef aub de gave van onderscheid -

update 29 december 2010

Marten Visser heeft een zeer kritische reactie geschreven

Willem Ouweneel reageert op zijn website

Het is teleurstellend dat Ouweneel schrijft: '..onze taak is alleen te getuigen van alles wat God op de reis in Birma heeft gedaan. We hoeven niets te ‘bewijzen’, we hebben alleen getuigd.'

Uit zijn weerwoord blijkt ook dat hij niet zelf getuige is geweest en dat zijn onderzoek naar de 7 blinden onvoldoende is geweest.

Onbetrouwbare getuigenissen brengen veel schade toe. Het onderstreept nogmaals de noodzaak van kritische beoordeling van de 'tekenen en wonderen' die gepaard gaan met de prediking.

Kerst: the digital story of nativity

2010-12-25T00:01:00.005+01:00

Sneeuw !

2010-12-23T12:53:00.000+01:00

Zie facebook voor meer prachtige foto's

De zwerftocht van een Bijbel: een verhaal van Jos Strengholt

2010-12-18T16:42:00.000+01:00

Op de blog van Jos Strengholt is een ongelooflijk verhaal te lezen over de zwerftocht van een Bijbel en de vondst daarvan door een zekere Samy.
Het verhaal heeft ook nog een vervolg dat is te lezen onder de titel Hoe dat heel bizarre verhaal verder ging...

Ouweneel in Myanmar

2010-11-20T17:45:00.001+01:00

Een opmerkelijk verslag van Willem Ouweneel over een bezoek aan Myanmar.
Vroeger zeiden ze: laat het eerst maar eens overwinteren en overzomeren. Een opmerking die ik toen 'errg' vervelend vond.
Het verwarrende voor mij is dat er tegelijk op ongenadig wijze commentaar wordt geleverd op TRIN vanuit de 'goedgelovig' hoek. Nu is dat echter een hoek waar de verzuring wel heel erg sterk heeft toegeslagen dus de opmerkingen aldaar moet je met flink wat korrels zout nemen.

- Heer, geef aub de gave van onderscheid -

Indiareis - dag 4: doop in de rivier

2010-11-10T16:11:00.010+01:00

Zondag 17 oktober 2010

Naar Goldsite
Er wordt op de deur geklopt. Verschrikt schieten we overein. Verslapen! Het ontbijt staat al een tijdlang geserveerd in de eetzaal: ingeplofte pannenkoekjes en daarop een pittig aardappel/groentegerecht en een pot thee. In de eetzaal zit verder niemand meer.
We worden door E. opgehaald voor een bezoek aan Goldsite, het terrein waarop de scholen staan. De naam vindt zijn oorsprong in Gen 2. We worden rondgeleid en eindigen koffiedrinkend bovenop het dak waar we een goed overzicht hebben over het terrein.

In de afgelopen drie jaar is er heel wat gebouwd. De secondary school is er bijgekomen, er is betegeling voor de primary school gekomen en op het moment wordt het hoofdgebouw onder handen genomen.
We ontmoeten een aantal leraren, zoals Taites en Wetlef.

We ontmoeten ook de vrouw van Parv, de voorganger in Nepal. Zij doet de tweejarige(?) opleiding. Een mooie vrouw met een heel verhaal. Zoals veel mensen uit India en Pakistan is zij voor werk naar Koeweit gegaan. Daar wordt het paspoort ingenomen en wordt men tewerkgesteld. Moderne slavernij. (Kort geleden las ik in een HP of Elsevier een artikel hierover) Deze vrouw heeft geluk gehad. Er is door de school een bevrijdingsactie opgezet. Door te doen alsof haar moeder ernstig ziek was kreeg ze, na de belofte om na een maand terug te keren, toestemming om naar India te gaan. Vanzelfsprekend is ze niet teruggekeerd. Drie jaar heeft ze voor niets gewerkt.

Doop in de rivier

Zes dopelingen staan gereed om vandaag gedoopt te worden. Ze worden door E. voor een laatste keer bevraagd op hun motivatie. Vier vrouwen, twee ervan uit Bhutan. Twee jongemannen. Één daarvan heeft 10 jaar tbc gehad. In een dienst was hij hiervan genezen. De doop was voor hem een heel emotioneel gebeuren. Hij huilde omdat hij zo bang was om terug te vallen in zonde. Ziekte en zonde worden sterk gekoppeld. Pastor Wetlef wijzend naar het water: daar is je verleden, daar zijn je zonden gebleven! Zeg elke dag als je opstaat: ik ben een man van God, ik hoor bij U! De andere jongen heeft een drugsverleden.

Met alle studenten lopen we door de bosschage naar de rivier die dicht langs centrum Goldsite loopt. Terwijl de dopelingen afdalen naar het water worden onder handgeklap liederen gezongen. Opnieuw is er een kort moment waarop de dopelingen hun geloop belijden. Ik versta alleen het slot: dja Messie, prijs de Heer.

Dan gaan ze beurtelings de rivier in en worden ze door Taites en pastor Wetlef, onder vermelding dat de waterdoop verwijst naar dood en opstanding, ondergedompeld ‘in the Name of Jesus’. Ondertussen klappen en zingen de studenten op de oever. Het is een indrukwekkende gebeurtenis. Het Koninkrijk breidt uit.

Teruglopend raken we met E. in gesprek over de bijzondere leiding van God waardoor hij in India terechtkwam. Gezien de intieme kanten hiervan wil ik in een later stadium van dit verslag bekijken wat hiervan aan de openbaarheid kan worden prijsgegeven.

Indiareis - dag 3: Nepalese gastvrijheid

2010-11-08T10:37:00.003+01:00

Na afloop van de dienst rijden we met een paar gemeenteleden erbij in onze auto naar het huis van voorganger Parv. Over een smal slingerpaadje rijden we een paar km de bush in, tot we niet meer verder kunnen. Lopend gaan we verder. De gevaren van het bos verbergen zich voor mijn westers oog. Ik ervaar het hier als paradijslijk mooi, ondanks de armoede die de eenvoudige houten woningen uitstralen.

Ik maak foto’s van de omgeving. Kinderen komen nieuwsgierig kijken en willen op de foto. Dat kost de nodige tijd.

Ondertussen lopen de anderen door en zijn in geen velden of wegen meer te bekennen. Een jongetje wijst naar een huisje. Er staat een man, wil hij op de foto? Ik doe dat en loop verder. In gebarentaal vraag ik de weg.

Aan de rand van het bos staand zie ik een brede rivierbedding voor me, deels beplant met rijstplanten. Men wijst naar de overkant van de rivier. Moet ik daar naar toe? Ik daal af en loop over een smal paadje door de rijstvelden naar de rivieroever. Daar stopt het pad. Niemand te zien. Ik wacht... Fluit op mijn vingers... Stilte... Het is onbeschrijflijk mooi hier. Maar toch, wat nu?

Ik besluit terug te keren. Teruglopend naar de hoger gelegen bosrand zie ik plots M. staan. Ik ben te ver gelopen. Ze zaten in het hutje waar ik een foto nam van een man. Ze hoorden mij praten en dachten dat ik wist waar ze zaten. Pas toen ik maar niet verscheen begrepen ze dat ik de weg kwijt was.

In een klein kamertje van het huisje staat een maaltijd gereed. We krijgen een groot bord witte rijst. Voor ons staan in schalen de gerechten. Pittige aardappelen, in stukken gehakte gebraden kip gemengd met lever, een zeer pittig doperwtachtig gerecht, meloenachtig rood vruchtvlees, bananen, komkommers, een soort chips. Erik doet voor hoe je met je rechterhand de gerechten door de rijst kneedt, een hap opschept met je vingers en met je duim in je mond schuift.
En, was het lekker? Ja. Het smaakte voortreffelijk. Al tarte de pittigheid opnieuw mijn smaakpupillen. Onterecht bleek onze angst voor plaatselijke lekkernijen zoals lillerige vetdelen, hersenkwabben en je droevig aanstarende geitenogen.

Onze gastheer eet zelf niet mee, maar komt af en toe kijken of het ons smaakt. Na afloop verschijnt een meisje dat geruisloos alles wegruimt. Op de veranda wordt water over onze handen geschept zodat we ze kunnen wassen.

Met een paar kinderen loop ik nog een stukje het bos in. Ze wijzen steeds naar boven. Maar ik zie niets bijzonders Later komt er een jongetje bij dat gebrekkig engels spreekt. Er leven apen in de bomen, begrijp ik dan. Ondanks de armoede, het gebrekkige onderwijs enz. kun je hier een mooie jeugd hebben. Zo’n prachtige speelplaats, ver van betonstad, is niet voor ieder kind weggelegd.

Terugkomend zie ik iedereen op het erf zitten. De mannen praten nog wat na met E.

Het wordt intussen snel donker, tijd om te vertrekken. De chauffeur heeft het voor elkaar gekregen de auto te draaien en over het smalle pad rijden we naar de weg. Het rijden in het donker is een stuk gevaarlijker dan overdag. Onverlichte fietsers en lopende mensen doemen regelmatig op in de lichtbundels van de auto. Onze chauffeur rijdt goed, al toetert hij heel wat meer dan E. We passeren opnieuw de grens, nu slechts met een oponthoud van een half uur. Steeds komen we door dorpjes waar het Durga Pujafeest nog in volle gang is. Overal brandt sfeerverlichting en regelmatig zien we tempels opgetrokken van doek met daarin de godin geflankeerd door mindere goden. Ook zijn er overal kermisattracties en stalletjes met lekkernijen te zien. Gestaag vorderen we, al gaat het soms stapvoets. Dan staan we stil, midden in Siliguri. Muurvast.
Hoe lang? Ik weet het niet. Wel weet ik dat een ‘traffic jam’ in NL een stuk saaier is. Volgeladen busjes, bromfietsen en riksja’s geven genoeg te zien. Via een zijstraatje komen we in uiteindelijk in een rustig deel van de stad. Half twaalf zijn we thuis.

Indiareis - dag 3: een kerkdienst in Nepal

2010-11-06T17:38:00.020+01:00

Een kerkdienst in Nepal

We verlaten de hoofdweg en slaan een zijweg in. De omgeving wordt nog authentieker, schilderachtiger. In een klein dorpje nemen we een kronkelend pad door de rijstvelden en komen we bij ons doel van de tocht. Een piepklein kerkje van vlechtwerk met golfplaten dak. Zo’n anderhalf uur later dan gepland, vanwege de lekke band en ons verlate ontbijt. ‘Niet erg hoor, ze zingen wel wat langer’ was de reactie van E. En inderdaad, het kerkje zit nog stampvol zingende mensen.
We worden verwelkomd en mogen in stoelen plaatsnemen tegenover de gemeenteleden. Een welkomstsjaaltje wordt ons omgehangen. We groeten terug, licht voorover buigend, met onze handen tegen elkaar gedrukt en zeggen de christelijke groet na, iets als: dja Messie, prijs de Heer.
Den zingt de gemeente verder, met slagwerk en handgeklap. En ook ik zet de knop om. Als gasten van deze broeders en zusters kunnen we toch niet als koele kikkers blijven staan, denkend aan Holland, met zijn brede rivieren, traag door oneindig laagland gaand...

De muziekleider zet zelfs een dansje in. Elegant draait en beweegt hij zijn armen en handen, overduidelijk gestempeld door de Indiase cultuur.
Dan valt plots een vrouw op de grond. Schokkend en geluiden uitstotend ligt ze daar. E. ervaart het als een aanval van demonie. Samen met de voorganger brengt hij haar achterin het kerkje. Daar bidt E. voor haar en gebiedt in Jezus Naam de demon te vertrekken. Nadat ze rustiger is geworden laat hij haar nazeggen dat Jezus haar Heer is. Ondertussen zingt de gemeente onverstoorbaar verder. Aan het eind van de dienst blijft ze geknield voor het podium liggen.

Na afloop vertelt E. dat de vrouw zich bezighoudt met ‘witchcraft’. Een tijd geleden was ze ook al eens in de dienst. Tijdens de aanval was ze totaal afgesloten van de buitenwereld en hoorde ze niets.
M. krijgt de gelegenheid om de gemeente te groeten. Hij doet dat mooi aan de hand van Ps 107:1-3 Looft de HERE, want Hij is goed. Uit alle landen worden de verlosten verzameld.

Dan krijgt E. het woord. Voor de allereerste keer preekt hij zonder vertaler, rechtstreeks in het Nepali, een aan het Hindi verwante taal, de spreektaal van de Indiërs. Jh 1 en 4 staan centraal.
- Filippus ziet Jezus en spreekt over: Jezus, de zoon van Jozef (1:46).
- De ontmoeting met Natanael mondt uit in de belijdenis: Rabbi, u bent de Zoon van God, de Koning van Israël (1:50)
- De ontmoeting met de Samaritaanse leidt tot: Jezus is de Messias oftewel Christus (4:25-26)
- De Samaritanen belijden tenslotte: Jezus is de Zaligmaker der wereld (4:42)

Aan het slot van dienst worden mensen gezegend en voor hen gebeden. Voor mij het meest onwennige gedeelte. Het gaat er eufemistisch gezegd behoorlijk charismatisch aan toe. De voorganger pakt een hoofd tussen beide handen en bidt en geeft regelmatig een licht schokje. E. is gelukkig een stuk nuchterder. Hij legt slechts een hand op het hoofd van de ander en bidt. Vrouwen vallen of laten zich vallen. Voor mij een jongen die zeer heftig en geëmotioneerd bidt. Verlangt hij om te vallen? Later zegt E. dat hij God aan het aanbidden was vanwege de ontvangen zegen.

Nog een punt wil ik naar voren halen. Tijdens het aanbiddingsgedeelte wordt er gezamenlijk hardop gebeden. Dat is eerst onwennig, concentreren is moeilijk. Zodra je van je afzet dat je geen buitenstaander bent maar deelnemer aan een eredienst lukt dat. Mijn ervaring is dan ook heel positief. Je bidt intenser en hartelijker dan alleen. Dit is iets wat ik graag in ons gemeentelijk leven zou willen overnemen.

Indiareis - dag 3: naar Nepal

2010-11-05T12:46:00.009+01:00

Zaterdag 16 oktober 2010

Het slapen op het harde tweepersoonsbed ging beter dan verwacht. Halverwege de nacht werd het zonder laken of deken toch wat frisser en heb ik mijn pyjama aangedaan. Gelukkig had ik die op het laatste moment in de koffer gedaan. Last van een jetlag heb ik niet. Debet daaraan zijn ook de twee continu draaiende fans boven ons hoofd, die een geluid maken als ruisende bomen bij windkracht 7.

Om zeven uur worden we door E. opgehaald. Een dagje Nepal staat op het programma. E. heeft een chauffeur meegenomen. Gezien de intensiteit van het rijden een verstandige beslissing. De rijstijl is in één zin samen te vatten: go with the flow. Je let vooral op de weg voor je, let op de tegenliggers en luistert naar getoeter achter je. Door de vele kuilen in de weg gebruik je vaak de hele breedte van de weg. Haal je iemand in dan toeter je om te waarschuwen dat hij rechtuit moet rijden.

Later die week vraag ik: hoe zit het met de verkeersregels? Heeft linkskomend verkeer voorrang? Schouderophalend antwoordt E. dat hij dat niet weet. Zeven jaar India heeft hem dat niet geleerd. In de loop van de week zie ik dat de ogenschijnlijke chaos in het verkeer toch wel meevalt en dat indereen zich houdt aan die ene regel: go with the flow.

Na een kort bezoek aan het Schoolcentrum van E. rijden we langs uitgestrekte theeplantages naar Nepal. We zijn immers in het gebied van de Darjeeling thee. Een begrip in de wereld van theeleuten en tea-party movements, zelfs bij niet-theedrinkers zoals ik.

Al snel stopt de chauffeur. We hebben een probleem. Er blijkt een spijker in de achterband te zitten. Bij een van de vele bandenbedrijfjes langs de weg stoppen we voor een reparatie. Dat gaat enige tijd duren. Ondertussen kijken we rond en genieten van de bedrijvigheid. Kippenboeren laden hun kippen in grote manden. Een vrouw put water.

Aan de overkant van de straat een donkerogende vrouw met stip en streep op het hoofd. Ze zit in een nauwelijks zichtbaar stalletje. Hoe is het mogelijk dat zij nog iets verkoopt? Wie ontdekt haar? Een hele dag niksdoen? Schuw, maar toch nieuwsgierig komt zij ons westerlingen, bespieden. En ook wij pogen haar op de foto te zetten.

Daarachter een tempel in de vorm van een lotusbloem. Op een vervallen schuur een vreemde spreuk geschilderd: Netaji is alive. He will return as the leader of the nation, nay the world. Wat is dit? Is dit religieus? Ik besef dat veel uit deze cultuur ons onbekend is.

Achter de bedrijfjes ligt verborgen tussen de bomen nog een hele wijk met kleine huisjes en hutjes. Een rund wandelt vrij rond op een bospaadje Op een erfje zie ik een kip met kuikens, een vastgebonden kalf, een varken. Nieuwsgierig bekijken de mensen me. Bereidwillig poseren ze voor een foto.

Verder gaan we. Tot we voor mijn gevoel ‘in the middle of nowhere’ stoppen in een eenvoudig dorpje bij een modern hotel-restaurant met bakkerij in westerse stijl. Hier? Ja, hier. Het blijkt dat ze zich richten op toeristen die deze Himalaya-regio verkennen. Het is niet al te ver verwijderd van het vliegveld bij Siliguri. Wij ontbijten. Sandwichs met heerlijke koffie. De chauffeur zit aan een tafeltje apart. India is een standenmaatschappij. Het doorbreken hiervan kan blijkbaar alleen geleidelijk.

Was onze aankomstdag al vol van indrukken. Deze dag overtreft het met glans. Een continue stroom van kraampjes en uitstallingen houdt onze blik gevangen. Een geslacht varken wordt onthaard. Een rij aan haken opgehangen geslachte geiten. Regelmatig passeren we brede rivierbeddingen met nauwelijks water. Er wordt druk in gewerkt, zand afgegraven en in vrachtauto’s afgevoerd. Vrouwen doen er de was. En één keer zie ik aan de rivier een groepje mensen staan bij twee hoog oplaaiende vuren. Lijkverbranding...

De grens naar Nepal passeren duurt een uur volgens E. Bij een vrij onopvallend bord stopt onze chauffeur. We stappen uit en lopen naar het een vijftig meter van de weg gelegen grenskantoortje. Het invullen en de controle van alle formulieren duurt ruim een half uur. Zo’n twintig toeristen passeren in dit jaargetijde dagelijks de grens. Meer grensverkeer zou echt voor problemen zorgen. Voor Indiërs en Nepalezen is er gelukkig vrij grensverkeer.

de toegangspoort tot Nepal bij Kakarbhitta

We zijn India uit, nu nog Nepal in. We rijden verder, passeren een brede rivier, en rijden door de toegangspoort van Kakarbhitta Nepal binnen. Daar herhaalt zich de bureaucratie. Terwijl ons visum wordt klaargemaakt kijken we rond bij de mooi bewerkte toegangspoort. Riksja’s rijden af en aan. Kleurrijke vrouwen vragen onze aandacht. We komen ogen te kort.

Al snel valt op dat Nepal anders is. Er duiken steeds meer paalwoningen op. Eronder is plaats voor
vee en materiaal. De omgeving wordt groener. Veel bananenplanten en bamboe langs de weg. Frisgroene rijstvelden wisselen af met palmboombossen. Het blijft vlak. De voorlopers van het Himalayagebergte blijven op afstand.

Indiareis - dag 2: ontmoeting

2010-11-04T21:26:00.005+01:00

In een groot verblijfscentrum aan de rand van Siliguri hebben we twee kamers en een zitgedeelte gehuurd. Helaas ontbreken lakens. En niemand van ons had daar op gerekend. Slechts een kleurrijke matrashoes en een stel dekens liggen op het bed. Het is gelukkig warm, dus die dekens kunnen we missen, maar een laken was toch wel handig geweest.

Na onze koffers te hebben afgezet gaan we naar het appartement van E&A in de stad. In een brede straat ligt tegenover het kerkzaaltje hun woning. Via een smal gangetje komen we in een trappenhuis en klimmen we naar de derde etage. Naar goed Indiaas gebruik laten we onze schoenen in het trappenhuis en betreden blootsvoets hun appartement. We worden door A. en hun jongste dochtertje Sh. begroet.

Het is goed om hier te zijn, na een lange vermoeiende reis. En dan is het tijd voor een maaltijd en cadeautjes. Het was passen en meten in onze koffers om alles mee te nemen. De kinderen zijn enthousiast en genieten.

We raken in gesprek. En al gauw gaat het over gebedsgenezing. E. vertelt over een van zijn eerste ervaringen, de genezing van een sinds meer dan 20 jaar blinde man tijdens een evangelisatiecampagne. Voor het binnengaan van een dorp ontmoette E. de blinde man, legde hem zijn handen op en bad voor hem. En de man ziet! Vervolgens is hij meegenomen als een getuigenis voor het dorp.

Zijn allereerste ervaring betrof een vrouw met zweren op de tong. Hij preekte voor de eerste keer in India over een Bijbeltekst waarin een genezingswonder van Jezus voorkwam. Een vrouw kwam vervolgens naar hem toe en vroeg of hij voor haar wilde bidden. Dat deed hij, maar zo te zien zonder resultaat. De volgende dag echter was haar tong genezen.

Regelmatig komt pastor Barry uit Nieuw-Zeeland op bezoek. Een oudere man die daar samen met zijn vrouw Yvonne een gemeente leidt. Een man ook die heel ‘gevoelig’ omgaat met de gaven van de Geest. Na een preek kijkt hij ‘als het ware geestelijk bij zichzelf naar binnen’, wachtend op een aanwijzing. Zo ook een aantal weken hiervoor. In de dienst vroeg hij: is hier een man wiens vrouw die een probleem heeft? Die was er. Met niet meer dan deze vraag als aanwijzing benaderde hij de gemeente. Het gebruiken van zo’n geringe aanwijzing noemde E:‘een stap doen in geloof en vertrouwen’. Dan volgt daarop (vaak?/altijd?) meer duidelijkheid. Zijn volgende aanwijzing was: Heeft uw vrouw last van haar rug? Inderdaad dat had ze. ‘Ik wil voor u en uw vrouw bidden’. Het leidde ertoe dat de man opnieuw kwam en de daaropvolgende diensten vol zaten.

Waaarom, zo was E’s vraag aan pastor Barry, was hij geroepen door God om in India te werken? Een jongen uit een totaal andere cultuur en uit een totaal ander kerkelijk klimaat waar nauwelijks een voelhoorn is voor charismatische uitingen. Waarom hij en niet een ander die beter in het plaatje paste? Barry’s antwoord was dat twee dingen voor hem pleitten: zijn openheid en bereidheid de weg van God te gaan. Hij was de juiste persoon op de juiste tijd en plaats.

Indiareis - dag 2: aankomst in Siliguri

2010-11-03T22:26:00.010+01:00

Dag 2: vrijdag 15 oktober 2010

Al vroeg zijn we wakker, ondanks het ongunstige tijdsverschil van 3 ½ uur. Ik wijt het aan de ronkende airco. Matig geslapen. Ook M. sliep volgens zijn zeggen maar matig. Maar dat betwijfel ik. Binnen een kwartier liet mijn bedgenoot zekere geluiden horen die ontwijfelbaar duidden op een diepe slaap.

Het hotel heeft ons voorzien van 1 handdoek, 1 zeepje, 1 kam, 1 tandenborstel en een tubetje tandpasta. Tja… De douche heeft wel warm water, dat valt alles mee. Ik ben benieuwd hoe dat de rest van de week zal zijn. Koud water, vrees ik.

links: één v.d. vele rivieren rechts: noordelijk deel van Siliguri

We ontbijten buiten de deur. We worden door een bediende meegenomen naar een restaurantje een 100 meter verderop aan de drukke verkeersweg. Vlak ervoor staat een verkeersregelaar (?). Waarschijnlijk staat hij daar de hele lange dag naar het voorbijrijdende verkeer te kijken (zie foto bij dag 1). Af en toe luid toeterend passeert het verkeer, waaronder driewieltaxis, aftandse bussen en veel bromfietsen.

Het ontbijt is redelijk. Een soort pannekoek waar een licht gekruid aardappelgerecht op gaat, een omelet en geroosterd brood met jam. Daarbij drink ik warme melk. Later besef ik: dat was voor de thee bedoeld.

De taxichauffeur staat al op ons te wachten. Veel te vroeg. Hij wil ons nog iets laten zien, zo versta ik. Maar helaas daar hebben we de tijd niet voor. En ook de airco hoeft niet aan, het is nog lekker koel. Weg extra verdienste, maar hij laat niets blijken van teleurstelling. Het is verder een aardige kerel. Werkt zo’n 15 uur per dag, zes soms zeven dagen per week.

Op het vliegveld voor de binnenlandse vluchten vinden we zonder problemen onze vervolgvlucht. Met een pendelbus worden we naar het toestel gebracht en zonder veel vertraging vertrekken we. Ik zit nu naast M. en helaas weer niet bij een raampje. Alleen H. kan onbeperkt genieten van het wolkendek en het daarboven uitstekende besneeuwde Himalayagebergte.

Na een voorspoedige vlucht met nog een tussenlanding in Gauahati landen we op het vliegveld van Bagdogra, primitief en vervallen in vergelijking met de airport van Delhi. In de aankomsthal van bescheiden afmetingen zien we al snel E., de broer van reisgenoot M. Na een hartelijke begroeting vertrekken we in zijn Jeep naar ons verblijfscentrum. Over de deels ongeasfalteerde toegangsweg vol kuilen rijden we naar Siliguri

Siliguri

Naar schatting woonden in Siliguri in 2008 zo’n anderhalf miljoen mensen. We rijden al hotsend en stuiterend over de slechte weg rijden een andere wereld in. Was het korte verblijf in Delhi al een onderdompeling in een andere cultuur, Siliguri overtreft dit gemakkelijk. In één klap wordt je gelanceerd naar een derdewereldgebied in volle ontwikkeling. Het is een potpourri van kleuren en geluid. Fietsriksjas, bromfietsen, veelkleurige vrachtwagens trekken in een bonte werveling langs ons. Het is Durga Puja-feest. Al toeterend vorderen we gestaag. Slalommend om grote kuilen passeren we talloze stalletjes en winkeltjes. De bonte mengeling van uitstallingen is kleurrijk. Je weet niet waar je eerst moet kijken. In ieder geval is meekijken op de weg aan te raden, want E. heeft een rijstijl die niet onderdoet voor een Indiër. Dat betekent passeren waar het enigszins kan. En voor hollanders zoals wij zijn deze passeeracties regelmatig bloedstollend.
Één keer gaat het bijna mis. Plots steekt een jongetje de straat over. Net op tijd staan we stil. En E. roept verontwaardigd uit zijn raampje in het Hindi: Hee! Van wie is dit kind?

Die avond worden we helemaal ondergedompeld in deze verkeerschaos. We worden door Erik teruggebracht naar ons verblijfscentrum dwars door het feest. Massa’s mensen trekken van tempel naar tempel en we vorderen maar langzaam. Dan staan we muurvast op een grote kruising. Agenten met hardhouten stok proberen orde te scheppen in de chaos. Lange tijd tevergeefs. Zodra een agent zich omkeert dringen auto’s, riksja’s en bromfietsen zich weer naar voren. Het is rondom ons een kakofonie van getoeter en feestrumoer. Uiteindelijk slaagt een legertje agenten erin de kruising vrij te maken.
We vervolgen stapvoets onze weg. Veel vrouwen passeren in mooie kleurige lange gewaden. Veel oranjerode kleuren. Ook veel geel en kobalt. Prachtig! Achterop motorfietsen zitten ze vaak in amazonezit. Volgens E. zijn het meestal broer en zus of zijn het getrouwde stelletjes. Uitgaan is not done voor ongetrouwde koppeltjes.

Volgeladen auto’s met feestgangers. Drie, vier, zelfs een keer vijf! mensen op een bromfiets. We kijken onze ogen uit. ‘Meer dan een miljoen mensen zijn op straat’, belde E. naar zijn vrouw A. Hun avondje samen zag hij zo in rook opgaan door het fileleed.

Indiareis - dag 1: vlucht naar Delhi

2010-11-02T20:15:00.003+01:00

Dag 1: donderdag 14 oktober 2010

De reis is begonnen. Al een aantal uren zitten we in het vliegtuig richting India. Het lawaai van de motoren is hinderlijk aanwezig als een constante dreun. Op het moment vliegen we boven de Kaspische Zee op 11741 meter met een snelheid van 980 km/uur. Buiten is het –62° C. Het is nog 3:25 uur vliegen naar New Delhi, onze tussenstop. In de passagiersruimte is het donker, de meeste raampjes zijn dicht, de verlichting is uitgedaan en veel reizigers dommelen. Er is weinig belangstelling voor het uitzicht. Jammer dat wij niet bij een raampje zitten.

G. en ik zitten achterin het vliegtuig in een middenrij van drie. Zo’n tien meter voor ons zitten M. en H. in een rij van vier. Voor hen een paar bakjes met slapende baby’s.

Rond twaalf uuur wordt het middageten geserveerd: rijst met kip en vlees, met drie pittige sauzen. Het smaakt goed, maar tart wel mijn grenzen, terwijl ik toch wel wat gewend ben. Verder is het een heel gepruts op zo’n klein dienblaadje. Desondanks worden we goed verzorgd, de meegesmokkelde boterham is dan ook nog niet aangesproken.

Vanmorgen vroeg, heeft R. ons naar Brussel gebracht. Na een kort afscheid zoeken we de incheckbalie op, geven de koffers af en passeren de eerste douanepoort. We zijn vroeg en drinken nog wat koffie (bedankt M!). Dan volgt de controle voor de handbagage. De scherp afgestelde poort piept. Metaal? Maar wat? Bij handmatige fouillering blijkt het zilverpapier van een pakje kauwgum de boosdoener te zijn. Hier kunnen ze in de gevangenis nog van leren.

Daarna volgt een lange gang met rolvloeren en uiteindelijk belanden we bij de incheckbalie van ons vliegtuig. Daar wachten al veel Indische mensen, sommigen met turban. M. bidt met ons voor de reis, verwijzend naar de dragende hand van de Here God. Een gebed geïnspireerd door M.’s zoon A.

Het is mijn allereerste vliegtuigvlucht. Wat doe je zoal? Praten met G.. We kennen elkaar nauwelijks. We praten over God, godservaringen en over Van de Beeks laatste boek ‘Is God terug?’ We praten over India en ons doel. M. zei het tegen E. zo: ervaren hoe God werkt in India.

De laatste tijd vul ik dat in volgens mijn zgn ‘pijlertheorie’:

de historische basis van de bronnen en de traditie
het testimonium van de heilige Geest, Rm 8:14-16
tekenen en wonderen, krachten en gaven in het heden. Hd. 4:29,30 (zie ook Hebr 2:4)

Zo gaat de tijd snel voorbij. Het videoscherm in de stoel voor ons met muziek, films en info, hebben we nauwelijks gebruikt.

Het is 21 uur (India-time). De landing zet in. Even een hobbel, dan wordt hard geremd. En dan nog een paar km taxiën naar de gate. Bij het uitstappen valt gelijk een lauwe, broeierige warmte op ons. Paspoortcontrole, bagage ophalen, geld wisselen en dan naar buiten. Achter dranghekken staan tientallen taxichauffeurs met naambordjes te wachten. Die voor ons is nergens te bekennen. Na wat besluiteloos heen en weer te hebben gelopen gaan we op zoek naar een taxi. Er is een Prepaidtaxi-systeem zijn. Handig! Bij een hokje geef je een bestemming op, je betaalt en krijgt een bon mee die je aan een taxichauffeur geeft. Een chauffeur tilt de koffers op het dak. Na het eerst passeren van een administrateur die in een kasboek de ritten noteert, rijden we richting ons hotel. Overal lawaai en getoeter. We passeren onverlichte fietsers, ongelooflijk veel krakkemikkige brikjes en zelfs tot onze stomme verbazing een vrouw te paard, onder een viaduct van de drukke achtbaans hoofdweg door Delhi. Het is even zoeken voor onze chauffeur. Hij keert en dwars tegen het éénrichtingsverkeer in rijdt hij ons naar hotel The Class.

Airco aan? vroeg de chauffeur aan het begin van de rit. Ja graag, antwoordde ik. Honderd roepies blijkt deze vraag te kosten. In vergelijking met de ritkosten van 200 kun je wel spreken van enige toeristenuitbuiterij. Maar vooruit, dankzij de gunstige wisselkoers is de schade te overzien. (100 INR = €1,65).

Onze koffers worden naar binnen gebracht door hotelpersoneel. Al buigend wordt de deur door weer een ander voor ons opengedaan. Achter de balie van het kleine hotelletje worden we vervolgens door weer twee andere mannen ingecheckt. Het is de eerste confrontatie met het verborgen werklozenleger van India.

Na een voorspoedige reis zitten we gevieren ’s avonds laat, in onze hotelzetels en schenken ons nog wat flessenwater in.

Het theepot-argument

2010-09-28T14:31:00.004+02:00

De laatste tijd ben ik een aantal keren tegengekomen dat agnostici aangevallen worden door atheïsten. De positie die agnostici innemen wordt o.a. bestreden door het zgn theepot-argument.

Dat gaat als volgt: het bestaan van God is te vergelijken met de hypothese dat er een theepot rond de zon draait. Het is niet te bewijzen dat er geen theepot is, maar we hebben absoluut geen bewijs dat er een theepot is. De meest redelijke conclusie is dat er geen is en niet te wachten op bewijs.

Het theepot-argument komt van Bertrand Russell, een 19e eeuwse diehard atheïst en is recentelijk weer gebruikt door Dawkins

Toevallig stuitte ik op een artikel van een zekere Brian Garvey (Lancaster University, UK). Hij bespreekt in een uitvoerig artikel (Absence of Evidence, Evidence of Absence, and the Atheist’s Teapot) in het internettijdschrift Ars Disputandi de theepot-redenering.

Wie net zoals ik geen tijd heeft het hele artikel te lezen verwijs ik naar pagina 18 waar de kern van het betoog staat:

However, the atheist and the theist are not disagreeing over the presence or absence of one particular entity, but over something that is fundamental to the universe as a whole.

Volgens de schrijver doet de volgende opstelling dan ook meer recht aan de ingenomen postities:

The theist’s worldview:

Particular states of aff airs are explained by laws,

which are explained by more general laws, (etc.) which are explained by the most general laws,

which are explained by God

The atheist’s worldview:

Particular states of a ffairs are explained by laws,

which are explained by more general laws, (etc.) which are explained by the most general laws,

which are explained by . . .something other than God

Artikel 18 van de duitse grondwet

2010-09-13T13:49:00.003+02:00

Bart Jan Spruyt verwees in een column in Elsevier naar het bijzondere artikel 18 uit de duitse grondwet:

Wer die Freiheit der Meinungsäußerung, insbesondere die Pressefreiheit (Artikel 5 Abs. 1), die Lehrfreiheit (Artikel 5 Abs. 3), die Versammlungsfreiheit (Artikel 8), die Vereinigungsfreiheit (Artikel 9), das Brief-, Post- und Fernmeldegeheimnis (Artikel 10), das Eigentum (Artikel 14) oder das Asylrecht (Artikel 16a) zum Kampfe gegen die freiheitliche demokratische Grundordnung mißbraucht, verwirkt diese Grundrechte.

(Wie de vrijheid van meningsuiting, in het bijzonder de vrijheid van de pers, de vrijheid van onderwijs, vrijheid van vergadering, vrijheid van vereniging, de brief-, post- en telecommunicatie geheimhouding, eigendomsrecht of het recht op asiel gebruikt om de vrije democratische basis aan te vallen, verliest deze fundamentele rechten.)

Übergeschnappte = gek

De achtergrond van dit artikel lijkt mij het nationaal-socialisme van Hitler te zijn. Op democratische wijze vestigde hij een dictatuur. Zo'n artikel in de nederlandse grondwet zou wellicht een bepaald licht kunnen werpen op diverse partijpolitieke programma's. Wat doe je dan met een verwijzing naar de NBG art 36? En wat is de kans voor een moslimpartij met verwijzing naar de sharia? En wat doet dat met de PVV?

Verbrand de Koran

2010-09-11T09:03:00.011+02:00

De oproep van een kerk in de USA om een koranverbrandingsdag te organiseren is natuurlijk onverstandig. In dit filmpje wordt daar terecht afstand van genomen.
Tegelijkertijd vestigt deze video de aandacht op een (door moslims consequent verborgen gehouden) problematische ontstaansgeschiedenis van de Koran.
Ahadith waarnaar verwezen wordt:
Bukhari 6.61.510
Muslim 2286
Bukhari 6.61.527+521+509

Eenzijdigheid van de media rondom koranverbranding

2010-09-10T17:19:00.005+02:00

De eenzijdigheid van de media rondom het verbranden van de Koran is en blijft merkwaardig. Een aantal overwegingen:
- Boeken verbranden mag in het vrije westen. Zie ook dit VK-artikel: Koran verbranden mag
- Niet alles wat mag is ook verstandig
- Geweld is een disproportionele reactie
- Vrijheid van meningsuiting en tolerantie zijn dragende beginselen in de westerse maatschappij
- Verbaal protest is daarom de legitieme weg in het vrije westen

- Historisch: in de eerste eeuwen hebben moslims ook 'heilige' teksten verbrand
- Moslims hebben boter op hun hoofd want in de moslimwereld worden heden ten dage Bijbels (soms inclusief eigenaren) verbrand
- De oproep tot geweld van moslims is een bevestiging voor 'rechts' dat de islam intrinsiek gewelddadig is

- De pro-islamhouding van de media zou ook wel eens verklaard kunnen worden doordat men vindt dat de moslimse reactie begrijpelijk is, want ze zijn nog niet zo 'beschaafd' als wij. Wie zo denkt heeft onbewust een diepe minachting voor de islam/moslims.

- Positief is dat deze Burn-the-Quran-actie moslims dwingt met de billen bloot te komen
- Positief is ook dat in het westen problematische ideologische trekken van de islam onder de aandacht komen

Karakteramnesie

2010-08-28T12:52:00.000+02:00

Het was een klein berichtje in de VK. De chinese jeugd heeft meer en meer moeite met het eigen schrift. De duizenden karakters die het chinees kent moeten regelmatig geoefend worden anders vergeet je ze.

In een onderzoek bleek dat 80 % van de respondenten last had van zgn karakteramnesie.

Een van de redenen is dat veel chinezen nauwelijks meer met de hand schrijven. De andere belangrijke reden is dat mobieltjes (en ik vermoed ook computers) automatisch de karakters kunnen omzetten in latijns schrift.

Is dit vooruitgang voor de chinezen? Een aantal overwegingen:
- Zijn de chinese karakters niet dialectoverstijgend? Het gebruik van latijns schrift vergroot dan de babylonische spraakverwarring. Extra complicatie is dat het chinees een tonale taal is: verandering van toon kan tot betekenisverandering leiden.
- Historische bronnen worden dan ontoegankelijk voor een doorsnee chinees. Bronnen uit een ver verleden die moeilijk toegankelijk zijn is niet zo'n probleem. Zo kan de doorsnee europeaan geen latijn, de voertaal in de wetenschap van enkele eeuwen terug. We liggen er niet wakker van. Maar dat ligt anders wanneer het recente verleden afgesloten wordt in een (te verwachten) zeer hoog tempo.
- Veel energie die het onderwijs steekt in het leren van de karakters kan dan beter besteed worden.

Jake Sully (uit de film Avatar) en Jezus Christus

2010-08-27T14:41:00.001+02:00

William Lane Craig is een bekende christelijke apologeet en debater. Vooral dat laatste wordt in de engelstalige wereld veel gedaan.

In een recent debat gebruikt hij de figuur Jake Sully uit de film Avatar om de tweenaturenleer over Jezus (als God en mens) te illustreren:

The movie tells the story of Jake Sully, a disabled marine who becomes an avatar among a race of extra-terrestrials called the Na'vi. He becomes physically incarnated among them as one of them. At the same time he doesn't cease to be human. So Jake has both a human nature and a Na'vi nature. In the movie these two natures have strikingly different powers. If you were to ask, "Can Jake Sully run?" the answer would have to be, "Yes and no: yes, in his Na'vi nature but no, in his human nature."

I told the audience that if you can make sense of Avatar, you can make sense of Christ's incarnation. For in a similar way, Christ has both a divine nature and a human nature. These natures have different powers. In his human nature Christ experienced all the limitations intrinsic to human nature. But in his divine nature he had supernatural powers. Just as Jake Sully in his Na'vi nature became the Savior of the Na'vi people, so Christ in his human nature becomes the Savior of mankind.

Ik en mijn vier echtgenoten

2010-08-19T00:03:00.002+02:00

Saudi-Arabië is in onze ogen één van de meest fundamentalistische islamitische landen. Maar ook daar gebeuren dingen die je niet voor mogelijk houdt.
Sinds 16 jaar is er tijdens de ramadan een satirisch maatschappijkritisch programma, Tash Ma Tash geheten (Vertaald betekent het zoiets als: no big deal. Of letterlijker: spetteren mag) en direct na zonsondergang uitgezonden.
Dit jaar is het programma bijzonder shockerend. Menig islamitische geestelijke heeft alreeds een kijkverbod uitgevaardigd. Ondanks dat is het programma enorm populair. Ik denk vergelijkbaar met 'Boer zoekt vrouw'.
De commotie betreft een saudische vrouw die vier mannen huwt omdat ze daartoe 'in financieel en emotioneel opzicht in staat is, en om die reden niet inziet waarom ze dit niet zou doen'. Het zijn precies dezelfde redenen die polygamisten aanvoeren.

Abdel Khalek Al-Ghanem (L), director of the Saudi program "Tash Ma Tash", poses with actors Nasir Al Gasabi (C) and Abdallah Al-Sadhan

Wie meer wil weten: link 1 en link 2

Ideologie of religie?

2010-08-17T16:56:00.002+02:00

De drie partijen VVD, PVV en CDA verschillen van mening over aard en karakter van de islam. De scheidslijn zit hem in het karakteriseren van de islam als óf religie óf (politieke) ideologie. Partijen accepteren elkaars verschil van inzicht hierover en zullen hier ook op grond van hun eigen opvattingen naar handelen.

Zo luidt een deel van de officiële verklaring die de drie politieke voormannen Rutte, Wilders en Verhagen 30 juli uitgaven. De verklaring leidde tot verhitte discussies in de media.

Zo is daar een artikel van Mathijs Kronemeijer, arabist, theoloog en CDA-lid. Van zijn hand verscheen op 6 augustus in Trouw: Islam is een godsdienst en géén ideologie. Enkele citaten:

Dat de PVV de islam een ’ideologie’ noemt, grenst aan manipulatie. Waarom accepteert het CDA zoiets?

Ik noem twee in het oog springende verschillen tussen een religie en een ideologie. Ten eerste: religies kennen een grote bandbreedte van opvattingen en levenshoudingen (ook al verketteren deze elkaar soms). Twee: religie is persoonlijk en aanhangers voelen zich vaak in geweten gebonden door de levensvisies en morele richtlijnen van hun godsdienst.

Wie zulke dingen beweert moet niet raar opkijken dat er veel wordt gereageerd. Het minste wat je zou verwachten is een definitie van de begrippen religie en ideologie. Het is een tenenkrommend stuk. Noem jezelf arabist, theoloog en CDA-lid en Trouw accepteert kritiekloos je stukken.

Gelukkig staat een dag later in diezelfde Trouw een gedegener stuk van Eildert Mulder die een en ander van een betere context voorziet. In elk geval een godsdienst, soms een ideologie. Het artikel geeft goed aan waar de voetangels en klemmen op dit terrein liggen. Boeiend is vooral de historische verklaring die hij biedt. Een aantal citaten:

Vanaf de vijftiende eeuw begint de moslimwereld achterop te raken. In de achttiende eeuw moet het Ottomaanse Rijk westerse deskundigen in dienst nemen, om het leger te reorganiseren. Tegen die tijd verliest dat rijk structureel zijn oorlogen tegen westerse vijanden. In de negentiende en begin twintigste eeuw volgt de vrijwel volledig westerse kolonisering van de moslimwereld, psychologisch een enorme en onbegrijpelijke dreun voor de moslimbevolkingen.

Welke belangrijke ontwikkeling ergens in de vijftiende eeuw kan die achteruitgang verklaren? Je zou eens aan de boekdrukkunst kunnen denken.

Allemaal heel concrete zaken, maar in de analyses van negentiende eeuwse moslims en anderen prijkte toch de godsdienst bovenaan. Een gevolg daarvan was dat de godsdienst alsnog een deel van het probleem werd, wat ze aanvankelijk misschien nauwelijks was.

Het gevoel kon ontstaan dat die radicale, sterk politiek getinte en gewelddadige islam de enige echte islam was. En dat moslims die niet radicaliseren, weigeren de enig logische consequentie te trekken uit hun geloof.

Verder is ook lezenswaard het artikel Islam: Ideologie of religie? van Jacob Hoekman in het RD die de reacties peilt van een aantal prominenten. Ook hieruit een aantal citaten

Maar behalve de óf-óf-keuze in de politieke verklaring van de drie partijen is op z’n minst een derde antwoord mogelijk: Mohammed was profeet én generaal. Dat is de weg die Cees Rentier inslaat, directeur van de stichting Evangelie & Moslims. „Het is volstrekt duidelijk dat de islam een religie én een ideologie is. Voor een moslim is het onmogelijk om de dienst aan God los te zien van politieke consequenties.”

De islam is dus, naast een religie, ook een ideologie. Zo veel lijkt wel aannemelijk. Maar waarom is het zo belangrijk dat vast te stellen? „Het is een typisch westers-seculiere poging om de betekenis van het geloof in God te marginaliseren”, denkt Rentier. „De levensvisie die mensen hebben, stempelt heel hun handelen. Dat geldt voor volgelingen van de islam, maar net zo goed voor christenen.

Reitsma heeft aarzelingen bij de gebruikte begrippen religie en ideologie, omdat ze volgens hem in de politieke discussie niet goed zijn gedefinieerd. „Maar als je de islam afserveert op basis van het onderscheid religie versus ideologie, zullen christendom en jodendom daarna aan de beurt komen.

Is het koninkrijk van de islam dus wel van deze wereld? Reitsma aarzelt, tast naar woorden. „De islam streeft naar een islamitische maatschappij binnen de kaders waarin we nu leven. Dat is een sterke vorm van binnenwereldlijk denken. Maar het christendom streeft naar een maatschappij die totaal ánders is dan de gebrokenheid waarin we nu leven.

Tot slot de open brief van een aantal CDA-ers. Het geeft goed aan dat bovenstaande discussie niet onbelangrijk is. Zij spreken hun zorg uit mbt grondrechten in de westerse wereld.

Wie het partijprogramma van de PVV raadpleegt, zal constateren dat deze partij onder meer de grondwettelijke vrijheid van godsdienst en levensovertuiging niet op de islam wil betrekken, een heilig boek wil verbieden, hoofddoekjes wil belasten en de “strijd tegen de islam” tot “het kernpunt van ons buitenlandbeleid” wil maken. De PVV keert zich hiermee in ieder geval tegen de artikelen 1 (rechtsgelijkheid), 6 (godsdienstvrijheid) en 7 (uitingsvrijheid) in de Nederlandse Grondwet. Ook dat is binnen ons rechtsbestel toegestaan, maar wel moet geconstateerd worden dat een partij die zich uitspreekt tegen deze fundamentele grondrechten, zich een vijand van onze rechtsstaat betoont.

Onze vrijheden zijn ongedeeld: ze gelden voor alle burgers zonder uitzondering gelijkelijk. Wie dat niet aanvaardt, verwerpt de vrijheden die van ons allen zijn. Niet wat wij van de islam vinden, is het kernpunt, maar of we de rechtsstaat de moeite van het verdedigen waard achten.

Italië (6) - bloemen

2010-08-16T22:56:00.000+02:00

Italië (5) - bloemen

2010-08-16T07:54:00.001+02:00

Italië (4) - Lago di Ledro

2010-08-15T07:48:00.000+02:00

Italië (3) - Lago di Ledro

2010-08-14T07:46:00.001+02:00

Italië (2) - Lago di Ledro

2010-08-13T07:44:00.000+02:00

Italië (1) - Lago di Ledro

2010-08-12T22:43:00.000+02:00

Emile Roemer, de nieuwe SGP-fractievoorzitter

2010-08-10T12:49:00.003+02:00

Bij terugkomst van je vakantie, verstoken van het vaderlandse nieuws, is één van de eerste dingen die je doet het nieuws van de afgelopen tijd bekijken. Je werkt de stapel kranten weg. Je checkt de e-mail. En vaak is de conclusie: zonder mij ging het allemaal prima!
En af en toe kijk je verbaast op. Nou, nou, nou. Emile Roemer heeft zich geschaard onder de mannenbroeders! Het nieuws kwam hier openbaar.

Oplichten is een kunst

2010-07-02T09:35:00.002+02:00

Handleiding voor wat geld-uit-de-zak-klopperij
1. Maak een professioneel ogende site.
Vul deze site met allerlei fake-rapporten. Voeg een foto toe van een eerbiedwaardige geleerde die jaren terug is overleden.

2. Kies zorgvuldig een bedrijfsnaam uit waarvan de afkorting door meer bedrijven wordt gebruikt.
Neem bijv. eens ECRI
Dan heb je volgende mogelijkheden:
European Commission Against Racism and Intolerance
Emergency Care Research Institute
Economic Cycle Research Institute
Erasmus Competition and Regulation institute

3. Stuur vervolgens mailtjes rond die een alamerende toon hebben en die verwijzen naar deze fake-site

Je zou bijvoorbeeld een mail als dit kunnen opstellen:

SIGNAAL #1: De geldhoeveelheid in de meest ruime betekenis (M3-cijfers), daalt nu tegen hetzelfde tempo dan tijdens de Grote Depressie. Helemaal verontrustend is dat de daling momentum lijkt te winnen. Ondanks 0%-financieringen door centrale banken ... ondanks de meest omvangrijke herstelplannen ... en ondanks massale bail-outs voor de banksector, is de kredietmarkt op sterven na dood.

SIGNAAL #2: De voorlopende indicatoren wijzen op een nieuwe recessie. De voorlopende indicator die wekelijks wordt gepubliceerd door Economic Cycle Research Institute voorspelt niet veel goeds. Deze indicator verzwakt sinds begin dit jaar. De cijfers van de voorbije weken tonen aan dat een recessie nu bijna onvermijdbaar is geworden. De indicator gaat zelfs harder achteruit dan in 2007 of 2008.

4. Zorg dat je een business hebt waar de vluchtende burger graag van profiteert

Je zou bijv. in de goud-business kunnen zitten. Wat is er immers veiliger dan goud. Hebben de jaren dertig dat niet geleerd?

Succes

Wafa Sultan, getuige in de rechtszaak Wilders

2010-07-01T15:35:00.000+02:00

Wafa Sultan is geen onbekende meer. Momenteel is ze in NL vanwege de rechtszaak tegen Wilders. Achter gesloten deuren is ze daar gehoord over haar visie op de islam. EenVandaag wijdde er een topic aan (helaas niet ondertiteld)

Wie is Wafa Sultan? Wikipedia-NL heeft nauwelijks informatie over haar. Ze moet het doen met 5 regeltjes.

Wafa Sultan (Banias, Syrië, 14 juni 1958) is een Amerikaanse psychiater van Syrische afkomst die in Los Angeles leeft en de relatie tussen de religies becommentarieert. Ze gaat hierbij uit van haar vaststelling dat, in tegenstelling tot andere religies zoals het Christendom, het Jodendom, het Hindoeïsme of hetBoeddhisme, de voornaamste bron van religieus geweld voortspruit uit de Islam.

Wafa Sultan en haar man David Sultan emigreerden naar de Verenigde Staten in 1989 en zijn beiden genaturaliseerde Amerikaanse staatsburgers. Ze heeft te kennen gegeven dat ze vreest voor de veiligheid van hun familieleden die in Syrië verblijven.

Becommentariëren. Ja, zo zou je het ook kunnen noemen. Al denk ik dat de meeste moslims andere termen gebruiken. Immers: Wafa Sultan is een beroemdheid geworden door een uitzending door Al-Jazeera in 2006. Onverwachts en ongezouten spuide zij haar kritiek op de islam. Het werd een miljoenenhit op Youtube, en een pijnlijke geschiedenis voor moslims. Al-Jazeera heeft dan ook geprobeerd de filmpjes te verwijderen door de inzet van het wapen: auteursrechtenclaims. De bewerking door Memri-tv is echter nog aanwezig.

Sindsdien heeft de islamapologetiek een nieuw hoofdstuk toegevoegd: Wafa Sultan bashing. Het is iets waar criticasters van de islam op voorhand mee moeten rekenen. De islam-fundi's zijn fanatiek! Wie wil weten hoe dat werkt kan het onderstaande filmpje eens bekijken.

Opvallend is haar stijl van discussieren. Voor ons nederlanders is het al gauw te ongenuanceerd, te zwart-wit, te heetgebakerd. Wie wel eens wat gezien heeft van arabische uitzendingen trekt een andere conclusie: wil je in de moslimwereld gehoord worden dan moet je dat zo doen en de nederlands poldermentaliteit ver achter je laten.

Een correctie in de Herziene Statenvertaling

2010-06-09T08:21:00.000+02:00

De tekst 2 Petrus 2:1 (zie vorig blog) kent nog een bijzonderheid. Volgens de eerste versie van de Herziene Statenvertaling luidt deze tekst:
Simon Petrus, een dienstknecht en apostel van Jezus Christus, aan hen die een even kostbaar geloof ontvangen hebben als wij, door de gerechtigheid van onze God en Zaligmaker, Jezus Christus:
In de laatste versie is dat veranderd in: Simeon Petrus.

Één letter verschil. Is dat zo belangrijk? Vanwaar deze wijziging?
De wijziging is terecht. De meeste handschriften hebben Simeon. Een kwestie van nauwkeurigheid.

Toch is de wijziging ook belangrijk en wel als volgt: Ten aanzien van deze tweede Petrusbrief speelt de discussie of de apostel Petrus deze brief wel heeft geschreven. Er zijn diverse argumenten die een rol spelen. Éen van de argumenten is het gebruik van Simeon, de Hebreeuwse naam van Petrus. En dat is opmerkelijk in een Griekstalige brief. In geval van een pseudepigraaf (Iemand die gebruik maakt van de naam van een bekende schrijver. Anders dan het voor ons veel bekendere pseudoniem.) was het veel waarschijnlijker dat er had gestaan: Petrus of Simon Petrus.

De afbeelding is een werk van Betsy Porter uit 2007: Petrus ' is shown here in a posture of prayer and adoration. His scroll represents the legacy of the holy word which he holds.'

Hoera

2010-06-09T00:01:00.001+02:00

De Godheid van Jezus in 2 Petrus 1:1

2010-06-08T15:08:00.013+02:00

De vertaalclub van de Nieuwe Bijbel Vertaling (NBV) was divers samengesteld. Ook waren er veel meelezers. Die zullen ook tot de het nodige ingebracht hebben. Dat zal tot heel wat discussies geleidt hebben. Eén zo'n discussie kom je op het spoor in de tweede brief van Petrus door de vetgedrukte passages in de volgende twee teksten te vergelijken:

2Pt 1:1 - Van Simeon Petrus, dienaar en apostel van Jezus Christus. Aan allen die dankzij de rechtvaardigheid van onze God en van onze redder Jezus Christus hetzelfde kostbare geloof hebben ontvangen als wij
Een voetnoot vermeldt: Ook mogelijk is de vertaling: van onze God en redder Jezus Christus.
2Pt 1:11 - en zal u onbelemmerd toegang worden verleend tot het koninkrijk van onze Heer en redder Jezus Christus.

In het grieks staats er:
in vers 1: tou theou hemon kai sotaros Iesou Christou
in vers 11: tou kuriou hemon kai sotaros Iesou Christou

Er is blijkbaar een discussie geweest over de exegese van vers 1. Gaat het hier nu om twee: God de Vader én Jezus Christus de Zoon. Of gaat het hier alleen om Jezus waarvan dan wordt gezegd dat Hij én God én redder is? De NBV koos voor de eerste optie. Maar er was blijkbaar een groep die hier protest tegen aantekende. Dat resulteerde waarschijnlijk in de voetnoot die aangeeft dat het hier alleen over Jezus Christus gaat.
Het is niet zomaar een discussie. Deze discussie raakt de kern van het belijden. Wie is Jezus Christus? Dat 'van'-woordje heeft dus veel gewicht. Er hier sprake is van een zogenaamde Theos-tekst. Dat zijn teksten die van Jezus zeggen dat Hij God is. Door dat ene woordje 'van' in te voegen wordt deze tekst om zeep geholpen.

Wat staat er in het origineel? Daar kunnen we kort over zijn: dat ene woordje 'van' ontbreekt. Nu is dat echter niet doorslaggevend. Alle vertalingen voegen woorden toe indien de betekenis van de vertaling onduidelijk wordt. Dat is dus niet beslissend.
Maar er is meer te zeggen. In het origineel is sprake van een speciale constructie. Dat komt in vertaling niet helemaal naar voren. Je kunt namelijk een komma invoegen zodat je leest: van onze God , en redder Jezus Christus. Het verwijst dan naar twee personen. Het Grieks laat deze mogelijkheid niet toe. Men spreekt van de zgn Granville Sharp rule.
Mijn voorstel zou dus zijn de vertaling te wijzigen in: ... van Jezus Christus, onze God en redder.

Stoppen met eten

2010-06-04T00:21:00.005+02:00

1 Korinthe 8: 9. Maar let erop dat de vrijheid die u hebt geen struikelblok wordt voor de zwakken onder u. 10. Wanneer namelijk iemand met een zwak geweten ziet dat u, met uw kennis, in een afgodentempel deelneemt aan een maaltijd, wordt hij er dan niet toe verleid dat offervlees te eten? 11. Zo gaat de zwakke door uw kennis verloren, een broeder of zuster voor wie Christus gestorven is. 12. Op die manier zondigt u tegen hen, en door hun zwakke geweten te ondermijnen zondigt u tegen Christus. 13. Als ik dus door vlees te eten mijn broeder of zuster ten val breng, wil ik het nooit ofte nimmer meer eten; dan breng ik hen niet ten val.

Een vergelijkbare passage staat in Romeinen 14. Deze is nog wat scherper van toon.

1. Aanvaard mensen met een zwak geloof zonder hun overtuiging te bestrijden. 2. De een gelooft dat hij alles mag eten, maar iemand die een zwak geloof heeft eet alleen groenten. 3. Wie alles eet mag niet neerzien op iemand die dat niet doet, ... Laat iedereen zijn eigen overtuiging volgen. 6. Wie een feestdag viert, doet dat om de Heer te eren; wie alles eet, doet dat om de Heer te eren, en hij dankt God voor zijn voedsel. Wie iets niet wil eten, laat het staan om de Heer te eren, en ook hij dankt God. ... 21. Vlees, wijn of iets anders waaraan uw broeder of zuster aanstoot neemt, kunt u beter laten staan. 22. Uw overtuiging is een aangelegenheid tussen u en God. Gelukkig is wie zich niet schuldig voelt over zijn overtuiging

In de biblebelt zijn deze passages invloedrijk. In SV-versie natuurlijk. Daar staan twee woorden die al vroegtijdig bekend zijn in het leven van een biblebeltmens: aanstoot (struikelblok) en ergernis (ten val brengen). Deze woorden zijn als het ware verslindend van karakter geworden. Ik bedoel hiermee dat deze twee woorden dusdanig nadruk krijgen dat andere belangrijke kernwoorden wegvallen. Deze twee woorden zijn in staat gebleken de kerngedachten uit deze passages scheef te trekken.

Want wat zijn de kerngedachten in deze passages? Dat zijn volgens mij:
1. Een gelovige leeft in vrijheid: Vrijheid is een groots begrip. De zon die doorbreekt na lange druilerigere dagen. Een rund dat van de stal in de wei komt. Je bent ontsnapt aan de dodelijke omhelzing van de wet, die je steeds opnieuw beschuldigde, en terecht! Vrij! Vrij ben je nu.
Maar steeds opnieuw is er die dreiging opnieuw verstrikt te raken. Wetticisme ligt op de loer. De vrijheid van een christen wordt onderuitgehaald door allerlei regels in te voeren, verplicht te stellen. Voldoe je niet aan deze vaak cultureel bepaalde regels, dan kun je geen christen zijn... Zo leiden allerlei goedbedoelde regels tot een aantasting van het genadebegrip. Het gevaar dreigt dat de toets voor het 'tot geloof komen' zich verlegt naar een checklist van allerlei regeltjes.
Een tweede gevaar lijkt mij, dat de misvatting postvat dat het geloof een begaanbare weg is. Dan krijg je brave christenen die alle mogelijke moeite doen om 'in geloof te leven'. Dan probeer je een net leven te leiden volgens de regels die God geeft. Maar zo'n weg is 'het geloof' niet. Zo geloven is een doodlopende weg. Zo is geloven als russische roulette met 100% kans op verlies.
Maar wat dan? Christenen zijn toch mensen van 'de weg'? Ja, Christus is de Weg. Hij deed baanbrekend werk. Hij kreeg wel voor elkaar te leven volgens de wet. Vernietigde tenslotte het kwaad dat leidt tot onze ondergang. In dat resultaat delen wij, door geloof: door je over te leveren in zijn handen.
2. Heb oog voor zwakgelovigen, breng ze niet ten val: Het gaat dus om ergernis/aanstoot gericht op een heel specifieke groep mensen. En niet om een algemene ergernis/aanstoot die gemakkelijk kan ontstaan. Wie deze ergernis probeert te ontgaan verlangt iets onmogelijks.
Een voorbeeld: Je houdt rekening met iemand die tot geloof komt vanuit een moslimcultuur waar eerbied voor de koran belangrijk is en waar een eerbiedige gebedshouding vanzelfsprekend is. Dan laat je je bijbel niet slingeren. Dan let je op je gebedshouding bij het bidden. Wie dat niet doet roept de gedachte op dat zijn keuze een vergissing is.

Onder criminele moslims - Nicolai Sennels

2010-06-03T13:59:00.007+02:00

Mijn naam is: Nicolai Sennels. Ik ben een rijzende ster aan het firmament. Ik ben 33 jaar en kom uit Denemarken. Ik zou graag in contact komen met de kapper van Wilders. Ik ben psycholoog en schrijver van het boek ”Among Criminal Muslims. A Pshychologist’s experiences from the Copenhagen Municipality.” Mijn boek is gebaseerd op 'Het hebben van honderden diepte-interviews met honderdvijftig personen en een groep van honderd andere mensen om ze mee te vergelijken'.

Een interview met mij vind je op Hoeiboei. Hieruit een aantal citaten:

Nadat ik in contact kwam met moslims, en de kans kreeg om hun cultuur te leren kennen, en toen ik me realiseerde hoe sterk deze is, is mijn visie op integratieproblemen nogal veranderd, moet ik toegeven. Ik ben er volledig van overtuigd dat integratie niet mogelijk is.

Mijn ervaring is dat het lezen van de Koran of het bijwonen van het vrijdaggebed niet dat is, wat er toe doet. Het cruciale is dat je opgroeit in een cultuur die specifieke trekken vertoont

Het eerste grote verschil is dat de moslimcultuur een compleet andere kijk op agressie heeft. In westerse samenlevingen wordt agressie gezien als zwakte

Een ander verschil is natuurlijk het hele eer-gebeuren. Westerlingen zien nervositeit vanwege de mening van anderen over zichzelf en het niet kunnen hanteren van kritiek als een teken van gebrek aan zelfvertrouwen. In de moslimcultuur wordt dit gezien als een kwestie van eer en het is sociaal geaccepteerd om zeer agressief te reageren op een belediger.

Een derde en ook zeer interessant psychologisch verschil is of mensen vinden dat hun leven bepaald wordt door innerlijke of uiterlijke factoren. ... Een heel duidelijke tendens in de therapie met moslims is dat het extreem moeilijk is om ze verantwoordelijkheid te laten nemen voor hun eigen handelen.

Misschien heeft de sterkste psychologische factor met identificatie te maken. ... De moslimcultuur is simpelweg heel sterk en heeft een heel sterke weerstand tegen invloeden van uiterlijke omstandigheden. Niet één van hen zei alleen Deen te zijn. De meesten identificeerden zichzelf met de nationaliteit van hun familie of met simpelweg ‘moslim’ zijn.

Je kunt je moslim voelen en je gedragen volgens de moslimcultuur zonder actief je islamitische geloof te praktiseren. ... Dus ook al praktiseren moslims hun geloof niet actief, hun gevoelens over en loyaliteit aan hun religie kunnen heel sterk zijn

Tot slot nog een lugubere voorspelling. Het is niet helemaal verstandig. Maar het komt de verkoopcijfers van mijn boek wel ten goede. Een beetje provoceren ligt mij wel, zoals ook de voorkant van mijn boek laat zien. Leuk toch!

Ik ben er zeker van dat we binnen vijf jaar burgeroorlogachtige toestanden zullen hebben in de door moslims gedomineerde wijken in veel Europese steden.

Wil je meer over mij weten? Hieronder nog wat diepgravender materiaal:
Het Vrije Volk: interview vertaald uit het engels van Frontpagemag.com (Aanrader, eerst lezen!)
Hoeiboei: interview door Merijn van Eijkeren
New English Review: Muslims and Westerners: The Psychological Differences
The German Review of Books: engelstalig interview

Joran van der Sloot: 5 jaar

2010-06-03T11:27:00.002+02:00

Wat is toeval? Wat kun je bewijzen met statistieken? De zaak Lucia de Berk bleek een gerechtelijke dwaling te zijn. De bewijsvoering die voor een groot deel gebaseerd was op statistisch bewijs bleek een luchtbel. Oppassen dus met statistieken. Toeval is niet uit te sluiten.

Nu het volgende: Joran van der Sloot en Nathalie Holloway ontmoetten elkaar 30 mei 2005. Die nacht verdween zij.
En nu: sinds 31 mei 2010 is Joran voortvluchtig. In zijn hotelkamer werd op 2 juni het lijk gevonden van Stephany Flores. In de nacht van 29/30 mei bezochten zij samen een casino in Mirafloris in Peru.

Precies vijf jaar later duikt opnieuw de datum 30 mei op. Merkwaardig toeval.
Indien de dader inderdaad JvdS is en dit geen toeval is dan geeft dit een ontluisterend inzicht in een misdadigersbrein. Joran is een pokeraar. Gewend om tot op het randje te gokken. Maar ditmaal heeft hij dan zijn hand overspeelt.
Wat is de mens, bijna goddelijk gemaakt (Psalm 8). Wat is de mens, vluchtig als een ademtocht (Psalm 144)

DDD op 20 mei

2010-05-27T09:41:00.000+02:00

Draw Muhammed Day is voorbij. Een aantal tekeningen staken met kop en schouders boven de rest uit. Terecht boven komen drijven. Cartoons met inhoud.

De eerste speelt knap met de opdracht Mohammed te tekenen. De tweede is uitgeroepen als winnaar en is een verwijzing naar Magrittes kunstwerk. De derde heet: waar is mohammed? Zelf ga ik voor de laatste.

Nabeel Qureshi: de 'crossing over' van islam naar christendom

2010-05-26T16:16:00.002+02:00

Pinksteren, feest van de komst van de heilige Geest.

Het is één van de pijlers waarop het christendom rust. Een onmisbare pijler.

Een andere belangrijke pijler voor christenen rust op het historische bronmateriaal. Voor christenen is dat met name de Bijbel. Maar het onderzoek van historische bronnen zal altijd omgeven zijn door onzekerheden. Zijn de bronnen betrouwbaar en volledig? Welke tradities liggen voor ons verborgen in de verhalen? Voor- en tegenstanders hebben soms lijnrecht tegenovergestelde meningen. 'Wat is waarheid' verzuchtte Pilatus en zijn uitlating is nog volop actueel.

Het probleem van de (on)betrouwbaarheid van de bronnen speelt al eeuwenlang en er is in dit opzicht weinig nieuws onder de zon. We kunnen niet terug naar het verleden.

Apologetiek die bouwt op historisch bronnenmateriaal overtuigt meestal alleen de al overtuigden. Niet omdat er zwakke posities worden ingenomen of omdat er slecht wordt gediscussieerd. Het is vooral een kwestie van slecht luisteren, het hebben van andere vooronderstellingen, gebrek aan belangstelling, het terugschrikken voor de consequenties. Het is helaas niet anders.

Voor een 'crossing over' is meer nodig. Dankzij Pinksteren is de wereld in de 'greep van de Geest' gekomen. Een indrukwekkend verhaal is dat van Nabeel Qureshi: Crossing over. Vooral de tweede helft van zijn verhaal illustreert dat er meer nodig is dan overtuigt raken van het historische verhaal over Jezus Christus. Ook op Youtube is zijn verhaal te vinden:

Toegift:

Een glimlach bij de automatische vertaling zoals Google Chrome die levert: Dus wij zijn gepresenteerd met een vraag: "Welke is de rechtermuisknop op de Koran of de Bijbel?" Dit was: Thus we are presented with a question: "Which is right—the Qur’an or the Bible?"

De zwijgende vrouw (2)

2010-05-20T20:50:00.006+02:00

Enige tijd geleden schreef ik een stukje over 'de zwijgende vrouw'. Het ging over de beruchte Bijbeltekst dat de vrouw behoort te zwijgen tijdens de samenkomst (1Kor 14:35). Een aantal argumenten werd aangevoerd die er op wijzen dat de tekst niet oorspronkelijk is.

Kort geleden is een proefschrift (J.D. Punch, The Pericope Adulterae) verschenen (mooi, dat dit proefschrift beschik-baar is op internet!) over een andere omstreden passage. Het verhaal vd overspelige vrouw in Jh 7:53 t/m 8:11 komt in oude en belangrijke handschriften niet voor. In het proefschrift worden vijf theorieën besproken.Op blz 417 wordt dit als volgt samengevat:
De vijf theorieën betreffen redactionele invoeging, waarbij men aanneemt dat een latere Johanneïsche redactor of de Johanneïsche gemeenschap de perikoop heeft ingelast; kerkelijke invoeging, suggereert dat latere schrijvers die niet waren verbonden met een Johanneïsche redactor of de Johanneïsche gemeenschap, de perikoop heeft ingelast; liturgische omissie, die aanneemt dat door de praktijk van de perikopenlezingen en de manuscripten die daartoe zijn gebruikt, de perikoop is weggelaten; toevallige omissie, die veronderstelt dat er meerdere manuscripten van het Johannesevangelie zijn uitgebracht, een zonder de perikoop en een met de perikoop; en ten slotte kerkelijke onderdrukking, die aanneemt dat de kerk de perikoop heeft geschrapt uit vrees voor een foute interpretatie of toepassing.

En hoewel de auteur geen keuze maakt, maar pleit voor verder onderzoek, is er een voorkeur voor de laatste theorie. Toen schoot mij de zwijgtekst te binnen. Een van de argumenten die daar werd gebruikt komt overeen met de argumentatie van de vijfde theorie, de kerkelijke onderdrukking.
En zowaar, zo gek is die gedachte niet, want op de laatste bladzij wordt eveneens gewezen op een mogelijk verband! This question is not unreasonable in the light of the fact that the rules of textual criticism are broken on occasion (cf. 1 Corinthians 14:34-35)

*tekening: Deborah van Gustav Doré

4 mei: Carl Friedman - Tralievader

2010-05-04T20:29:00.000+02:00

Over aardbevingen en meer...

2010-04-30T00:26:00.008+02:00

Het begon met een uitspraak van Hojatoleslam Kazim Sadeghi die wereldwijd in het nieuws kwam:
- Women who dress provocatively and tempt people into promiscuity are to blame for earthquakes.
- Women and girls who "don't dress appropriately" spread "promiscuity in society."
- When promiscuity spreads, earthquakes increase.

Wie is deze Sadeghi? Afgelopen jaar is hij door ayatollah Khamenei aangewezen als de vervangende leider voor het vrijdaggebed. Het is een invloedrijke positie direct onder Khamenei die de officiële gebedsleider is. Deze uitspraken zijn dus niet in een uithoek geschiedt door een of andere plaatselijke sufferd. (Al vraag ik me af of deze uitspraken een goede samenvatting zijn. Ik heb het niet nagezocht)

Helaas zijn ook door christenen zulke directe verbanden gelegd. Ik denk aan de tsunami in 2004. Soms is de spiegel van een andere religie nodig om smerige vlekken bij jezelf te zien.

Boobquakeday

De uitspraak heeft in het westen tot reacties geleidt. Een strijdlustige atheiste (zie Blag Hag) riep maandag 26 april uit als Boobquakeday. Die dag zou de hypothese getest worden of er inderdaad meer aarbevingen voorkomen wanneer vrouwen provocatief gekleed gaan. De uitkomst laat zich raden. De grootste beving die dag was in Taiwan met een kracht van 6,5.

Suntanday?

Een nieuw bericht verscheen vandaag. De politiechef van Teheran (opnieuw geen uithoek in Iran) Hossien Sajedinia maakte bekend: Women with suntans are violating Islamic law and will be arrested. Of het bericht helemaal betrouwbaar is staat nog te bezien. Maar ik vrees het ergste. De komende dagen zal hier wel meer duidelijkheid over komen.

Je vraagt je overigens wel af wie deze vreselijke controletaak op zich wil nemen.

Draw Mohammed Day

20 mei is het Draw Mohammed Day. Het is de nieuwste loot aan de boom die islambashing heet. Het South Park gebeuren was voor Molly Norris de reden om de een poster te ontwerpen (zie hier). Wat als een grap begon leidde tot haar ontzetting tot een heuse hype. Maar terugdraaien in deze huidige internettijd is vrijwel onmogelijk. Haar poging daartoe vind je hier. Wie wind zaait zal storm oogsten.

update: Molly Norris heeft vrij snel haar website aangepast. Ik had er al rekening mee gehouden en een kopie gemaakt. Daarom hier de twee posters:

De SGP en categoriale indelingen (update)

2010-04-13T12:16:00.002+02:00

In het weekend heb ik verder nagedacht over dit topic. Dit heeft tot diverse aanpassingen geleid.

In de discussie rondom het vrouwenstandpunt van de SGP speelt op de achtergrond nog iets mee. In de vorige posting waar ik een vertaalslag maakte somde ik een aantal groepen op (kinderen/ pedofielen/misdadigers/ euthanasie-voorstanders). De opsom-ming was niet willekeurig. Ik denk dat je een aantal categorieën moet maken om de discussie doorzichtiger te maken. Ik doe een poging.

Categorieën

1. zijnscategorie - Criterium: je kunt niet overgaan vd ene naar de andere groep, je bent het of je bent het niet. Vb: man of vrouw; blank of bruin; mens, dier of plant.

2. positiecategorie (een lelijk woord, maar beter weet ik nu nog niet) - Criterium: er is wijziging mogelijk in positie, maar dat heb je vrijwel niet in de hand. Vb: kind, volwassene of bejaarde; duitser of chinees, gehandicapt of gezond; autochtoon of allochtoon; werkend of werkloos.

3. gedragscategorie - Criterium: gedragskeuze is mogelijk. Vb: misdadiger, brave burger, pedofiel, homofiel, samenwoner, polygamist.

4. meningscategorie (ook een lelijk woord) - Criterium: het denken betreffend. Vb voor of tegen abortus/euthanasie/hulp bij zelfdoding; pacifist; communist.

In de voorbeelden heb ik opzettelijk groepen opgenomen waarvan de plaatsing discussie oproept. Met name plaatsing van de 'homofiel' is een heet hangijzer.

In discussies speelt het onderscheid een rol. Een zijnscategorie vinden we belangrijker dan een gedragscategorie. De reden dat deze discussie zoveel loswoelt komt doordat de categorie vrouw een zijnscategorie is. En daar hebben we in het verleden ervaring mee opgedaan. Zo kennen we het rassenvraagstuk (Zuid-Afrika, USA). En denk aan de holocaust. Het loutere feit dat je jood was zorgde voor ´problemen´.

Het gelijkheidsbeginsel neemt de positie in dat er absoluut geen onderscheid gemaakt kan worden mbt een zijnscategorie. In vele culturen is dit echter aanvechtbaar. Het grondrecht 'vrijheid van godsdienst' botst met dit gelijkheidsbeginsel en stelt dat ook een zijnscategorie ongelijk kan zijn. In NL leidde de erkenning hiervan tot de nevenstelling van grondrechten.

Categoriewisselingen:

Het is mogelijk dat bepaalde waarden van categorie wisselen. Plasterk gaf dat een aantal geleden aan ivm de discussie over de vrijheid van onderwijs. Hij gebruikte het beeld van twee mandjes:

...er zijn twee mandjes van criteria; in de ene zitten zaken als etniciteit en geslacht en in de andere andere kwesties die met leefstijl te maken hebben. ...Dertig jaar geleden zouden we waarschijnlijk homoseksualiteit ook in dit mandje hebben geplaatst. Maar geleidelijk zijn we ertoe gekomen om dat in het eerste mandje te plaatsen...

Wat hieruit duidelijk naar voren komt is dat discussie over de plaatsing in een categorie mogelijk is. Een voorbeeld: waar zouden we een ´christen´ indelen. Gezien de vele negatieve reacties op internetfora blijkt dat velen een christen plaatsen in categorie 4. Christenen zelf kiezen voor 2.

Het Plasterkmandje:

Een ethische categorie kan zich gaan hechten aan een zijnscategorie. Zo kan ik me voorstellen dat de pacifistische grondhouding binnendringt in de definitie van het menszijn. Wie oorlogszuchtig is, is een onmens. Zo is dat ook gebeurt in de mandjes van Plasterk mbt homoseksualiteit.

Rangorde in grondrechten. De discussie is ingewikkeld. Maar één ding is duidelijk. De Hoge Raad heeft zich nadrukkelijk gemengd in deze niet eenvoudige discussie en bepaalde keuzes gemaakt. De Hoge Raad is om. Het pad van nevenschikking van grondrechten is verlaten. Er is een rangorde aangebracht. Tolerantie kent zijn grenzen.

Welvaart en cultuur (3)

2010-04-12T09:15:00.000+02:00

Het artikel van Kohlhammer wijst naar cultuurverschillen die welvaartsniveaus verklaren. Het artikel werkt dit nu uit mbt de integratieproblemen van moslimimmigranten. De vraag is nu: welke factoren zijn dat?

- Huwelijksbeletsels: Mag je al of niet trouwen met andere bevolkingsgroepen. Vermenging bevordert integratie.

- Positie vd vrouw: Mogen vrouwen werken? Niet geïntegreerde vrouwen dragen dan zorg voor de opvoeding en genereren een achterstand bij hun kinderen.

- Leefwijze: rein/onrein voedsel, omgang met andersgelovigen

- Familiedruk: de positie vd familie verhindert een goed samenwerken met anderen en kan leiden tot dubbele moraal en sociale isolatie.

- Leerbereidheid: kennis kan bedreigend zijn voor de eigen cultuur. Het stelt de eigen cultuur onder kritiek.

Mijn indruk is dat meer factoren een rol spelen. Niet bij alle moslims spelen deze factoren. En neem bijv orthodoxe joden. Factoren 1 tot 3 zijn voor hen zeker van toepassing. Punt 4 en 5 in mindere mate. Toch heb ik het idee dat zij behoorlijk welvarend zijn. Of neem de bevindelijk-gereformeerde bevolkingsgroep: in meer of mindere mate zijn deze punten op hen van toepassing.

Ik denk dat het laatste woord hierover nog niet is gezegd en dat nog veel onderzoek nodig is. Toch lijkt mij dat Kohlhammer in dit artikel een belangrijke richting aanwijst en (zo niet boeiender) een aantal gangbare verklaringen afwijst.

Welvaart en cultuur (2)

2010-04-11T09:26:00.000+02:00

Het artikel uit de vorige posting geeft meer cijfertjes. Het blijkt dat bevolkingsgroepen met eenzelfde cultuur in geheel verschillende landen een zelfde succes behaalden. Dat gaat bijv op voor chinezen, japanners, indiërs en joden.

Chinezen: In de USA in 1990 een 60% hoger inkomen dan gemiddeld. In Maleisië twee keer zo hoog. Jamaica drie keer. In doorsnee kwam men het land binnen als arm en onopgeleid en voor een groot gedeelte als analfabeet. Eenzelfde verhaal voor japanners en indiërs.

Ja maar, worden chinezen niet minder gediscrimineerd? Dan kijken we naar Engeland, daar zien we diverse bevolkingsgroepen uit dezelfde regio:
Engeland: Indiërs hebben een bovengemiddend inkomen. Pakistanen en mensen uit Bangladesh: 40 en 60% werkloos.

Discriminatie lijkt niet beslissend, net zo min als ras. In een land kun je verschillen zien, afhankelijk van cultuurkringen. (We komen nu weer dicht in de buurt van de Weberthese!) Positieve voorbeelden zijn: armenen en grieken in het Ottomaanse rijk, sikhs in Indië, ibos in Nigeria en basken in Spanje, protestanten in Frankrijk. Een negatief voorbeeld: franse immigranten in Canada. Opmerkelijk is ook dat er verschil is te zien tussen zwarten in de USA met 19e eeuwse voorouders die of slaaf of vrij waren.

Welvaart en cultuur (1)

2010-04-10T12:32:00.000+02:00

De Weberthese is nog steeds een theorie die tijdens universitaire studies naar voren komt (zie de bachelorscriptie uit 2009 van Jantien van der Spek). Is er een positief verband tussen Calvinisme en inkomen? Ja, volgens Weber. Echter: empirisch onderzoek ondersteunde maar nauwelijks de stelling.

Reeds in de beginjaren tachtig werd in Rotterdam tijdens een studentenstudiekring de these in de prullenbak gegooid. Maar zoals hierboven blijkt, de Weberthese is als een moeilijk uit te roeien wortelonkruid.

Laten we de vraagstelling breder trekken. Is er een verband tussen cultuur en welvaart? Een leuk artikel is van Siegfried Kohlhammer, Kulturelle Grundlagen wirtschaftlichen Erfolgs. Een aantal observaties uit dit artikel:

Geografische ligging en klimaat spelen geen beslissende rol. Welvarende landen vind je overal, ook in de (sub)tropen.

Kapitaalsinvesteringen in machinerie en nieuwe technologie zijn niet beslissend.

Vb: Nigeria en Hongkong, 1960-1985, kapitaalsinvestering per arbeidskracht 250%, productiviteitstoename 12% resp 328%.

Vb: Gambia en Japan, kapitaalsinvesteringen 500%, productivitetstoename 2% resp 260%.

Kapitalisme en marktwerking zijn niet beslissend. Vb: moslimlanden en afrikaanse staten kennen marktwerking, echter zonder resultaat.

Dictatoriale regeringen en gebrek aan democratie zijn niet beslissend. Vb: China, Taiwan, Singapore, Chili en Zuid-Korea zijn welvarend en niet-democratisch

Wat dan wel? Beslissend voor welvaart is een goed werkende overheid (bad governance / good governance). Vb: In moslimlanden leeft 20% vd wereldbevolking, bijdrage aan welvaart is 6%.

Maar hoe komt het dat de ene overheid betere voorwaarden schept dan de andere? Het dringt zich op dat slechte regeringen een gevolg zijn van het verschil in culturen. Culturen en cultuurkringen scheppen voorwaarden die goed of slecht uitpakken voor de welvaartstoename en de kwaliteit van overheden.

SGP en de uitholling van een grondrecht

2010-04-09T17:06:00.011+02:00

De Hoge Raad deed uitspraak over het vrouwenstandpunt bij de SGP. Uit het samenvattend persbericht:

Het grondrecht van vrijheid van godsdienst geeft haar weliswaar het recht haar standpunt uit te dragen. Maar in een democratische rechtsstaat mag aan politieke beginselen en programma’s slechts praktische uitvoering worden gegeven binnen de grenzen die wetten en verdragen daaraan stellen, ook als die beginselen godsdienstig of levensbeschouwelijk van aard zijn. Het actief en het passief kiesrecht zijn essentieel voor het democratische gehalte van de vertegenwoordigende organen. Daarom is het onaanvaardbaar dat een politieke groepering bij het samenstellen van kandidatenlijsten in strijd handelt met het grondrecht dat de kiesrechten van alle burgers waarborgt. Dat geldt ook als dit berust op een godsdienstige of levensbeschouwelijke overtuiging. Een democratische rechtsorde eist tolerantie ten opzichte van religieuze overtuigingen, maar dat belet niet dat de rechter uitspreekt dat de wijze waarop de SGP bij de kandidaatstelling haar opvattingen in praktijk brengt, niet aanvaardbaar is.

De Staat moet maatregelen nemen die er daadwerkelijk toe leiden dat de SGP het passief kiesrecht aan vrouwen toekent.

Je mag je mening uitdragen, maar je mag daar geen praktische gestalte aangeven, indien wetten dat verbieden. Dat kan ik volgen. De uitspraak gaat echter een stap verder: je moet handelen lijnrecht tegen je mening in!

Dit is absurd. En dan durft men in de uitspraak nog te spreken van tolerantie. Terecht dat men spreekt van de intolerantie van de toleranten. Dit is niet anders dan de uitholling van een grondrecht.

Ik probeer een vertaalslag te maken:

De wet zegt dat kinderen / pedofielen /misdadigers/euthanasievoorstanders vertegenwoordigd moeten zijn in het parlement (Nu is dit rijtje aanvechtbaar. Waarom dan toch deze opsomming? Veel christenen zijn volgens mij van mening dat dit rijtje een reële dreiging is en de glijdende schaal weergeeft waar we op terecht komen. In de volgende posting meer hierover). Mijn partij is daar op tegen en verleent geen passief kiesrecht aan één van deze categorieën. Toch moet je op je lijst plaats maken voor deze groep. En deze vertegenwoordiger draagt vervolgens uit dat hij van mening is dat hij hier in het parlement geen recht op meningsuiting heeft.

Het toekennen van passief kiesrecht is in principe voldoende. Het dwingen van alle partijen tot het in hun gelederen opnemen van dergelijke personen op deze 'tolerante' wijze, is een stap te ver.

La Mezquita de Córdoba

2010-04-07T08:00:00.003+02:00

Het was zomaar een klein berichtje in de krant. "A group of Muslims tried to pray inside a Roman Catholic cathedral".

Is het een onschuldig incident of is er meer aan de hand? Wanneer ik op zoek ga stuit ik op het volgende:

Het incident speelt zich af op woensdag 31 maart, de week voor Pasen. In Cordoba (Zuid-Spanje) zijn dan drommen mensen aanwezig voor de processies van boetvaardigen. Met lange witte puntmutsen lopen boetelingen (penitenten) in processie door de straten richting de kathedraal.
En terwijl zo'n processie in de kerk arriveert werpt een groepje moslims zich neer om gebeden tot hun god te richten. Met walkietalkies is er onderling contact.
Dit is niet anders dan een provocatie. Stel je eenzelfde situatie eens voor in Mekka of in de Al-Aqsamoskee op de tempelberg...

Het incident vond plaats in de Mezquita de Córdoba. Mezquita betekent moskee. Het bericht kwam in het nieuws onder de titel: A group of Muslims tried to pray inside a Roman Catholic cathedral. Maar tenminste één krant uit de moslimwereld veranderde het bericht als volgt: Muslims try to pray in Cordoba Mosque (Saudi Gazette).

Wat is het nu? Kathedraal of moskee? Op de fundamenten van een christelijke kerk is rond 700 begonnen met de bouw van een moskee. Het was een van de grootste moskeeën ter wereld.

Tijdens de herovering van spaans morenland, de reconquesta, is het gebouw sinds 1236 een kathedraal. Het onderstaande filmpje geeft mooi aan hoe in de loop van de tijd deze veranderingen plaatsvonden.

Is dit incident de eerste keer? Nee. Het is al meermalen voorgekomen. Er is zelfs een actiegroep (Junta Islamica). De woordvoerder Mansur Escudero, een spaanse moslimleider geeft aan wat hun doel is:

Our organisation has made reiterated petitions in a peaceful way and from a strict respect for law so they would permit the shared ecumenical use of the temple. We would have avoided what happened yesterday.

They publicise the building as a mosque because that brings in tourists but they do not allow the Muslims who pay money to go inside to pray.

Uit een brief aan de premier: "What we wanted was not to take over that holy place, but to create in it, together with you and other faiths, an ecumenical space unique in the world which would have been of great significance in bringing peace to humanity. We (Spanish Muslims) would like to share with you (the Catholic community) a prayer.

Een zekere Zakarias Maza, director of the Taqwa mosque in Granada doet ook een duit in het zakje:

We hope the Vatican will give a signal that it has a vision of openness and dialogue. It would be good if there were a gesture of tolerance on their part. Cordoba has been a symbol of the union of three cultures for centuries. Even now, Jews and Muslims live together with Christians in the neighbourhood around the mosque. The church council doesn't seem to be open to dialogue.

Dat klinkt best goed. Maar ik denk dat de aartsbisschop Fitzgerald goed observeert:

A general reflection is needed here. As there are monumental buildings in Cordoba, there are also others around the world which currently have a use different from that of the original - like the Hagia Sophia in Istanbul, now an Islamic museum, despite pressure put on by some Muslims to use it again as a mosque."

"It is difficult to have Christians and Muslims mixing and sharing a common life. The shared use of a building by various churches is problematic. There are spaces dedicated to this purpose, for example, in airports. But they are not churches or mosques. They are interfaith spaces.

"But this is based on a type of agreement to allow for their shared use. Yet this is not the reality in Cordoba, where the building belongs to a specific community. We want to live in peace with persons of other religions. However, we don't want to be pushed, manipulated and go against the very rules of our faith. If it is a Catholic chapel with the Blessed Sacrament inside. It should not be used for prayer services of another religious tradition.

En misschien is deze simpele observatie niet ver bezijden de waarheid:

"It's a reconquest. Through force, through geography, through culture, they are trying to take over".

En wordt dat niet bevestigd door het volgende? De nauwelijks 1000 personen tellende moslimgemeenschap heeft al meerdere malen bouwplannen ingediend voor de bouw van een enorme moskee. En de financiering dan? Ach, daar tekenden moslimlanden als Saudi-Arabie voor.

Cordoba, in het oude 'Al-Andalus', lijkt erg veel op een speerpunt voor de islam.

Triniteit

2010-04-06T00:25:00.005+02:00

De discussie over de Triniteit is al oud. En af en toe laait die weer hoog op. Vooral valt op de verontwaardiging van 'ontkenners' wanneer zij worden betiteld als ketters. Zij zien zichzelf als broeders en zusters en hebben ook recht op het gedachtenismaal. Waarom zo moeilijk doen?

Wat is hier aan de hand. De 'ontkenners' hebben de grenzen van het belijden ruimer getrokken en beseffen onvoldoende dat dit niet geldt voor de anderen, de 'Triniteit-belijders'. Het spreken van 'ontkenners' is vaak vergoelijkend. Zij doen niet moeilijk! Allen zijn we broeders en zusters! Dat is vanwege hun positie onvermijdelijk. Ze hebben immers de conclusie getrokken dat de soep niet zo heet gegeten hoeft te worden. De cirkel van belijders is veel groter dan altijd werd gedacht. 'Ach, doe toch niet zo moeilijk...'

Even een beeld: je bent aan het bungeejumpen. Je staat klaar voor de sprong. En dan grijpt de twijfel je bij de keel: is het elastiek sterk genoeg? Zoniet dan val je straks te pletter! Wat doe je?

Niet moeilijk doen? Zo wordt niet gedacht bij de andere groep, de 'Triniteit-belijders'. De laatste groep is stellig van mening dat het elastiek te zwak is. Zij zijn van mening dat ontkenning de Kerk uiteindelijk vernietigd. Het zou onbegrijpelijk zijn om niet dit belijden te verdedigen. Er staat nogal wat op het spel...

De kernvraag is: kan Jezus verlossen zonder God en mens te zijn? Het antwoord van de Kerk is: nee dat kan niet. Wie daar tegenin gaat moet niet raar opkijken dat hij heftig bestreden wordt en uiteindelijk 'buiten gezet' wordt. Dat is inherent aan grenzen. De herders hebben zorg te dragen dat de kudde niet uiteengeslagen wordt. Helaas doet dat pijn. Aan beide kanten.

Daarom is ook zo belangrijk dat deze 'kernen van belijden' juist zijn om niet onnodig schisma's te kweken. En wie ontkent kan niet volstaan met een simpel Bijbelonderzoek maar heeft zich op zijn minst te verdiepen in de dogmenhistorie. Waarom vond men dat dat elastiek zo sterk moest zijn...?

Pasen: Long live the King (Adrian Snell)

2010-04-04T18:40:00.002+02:00

Goede Vrijdag: Een visie van Jeroen Bosch

2010-04-02T17:47:00.004+02:00

De contrasten op dit schilderij van Jeroen Bosch zijn indrukwekkend. De tronies van het gepeupel. De sereniteit van Jezus. De compositie: dicht op elkaar gepakt en toch staat Jezus alleen. Iedereen heeft zich afgewend. Klopt het dat de driehoeken in de compositie verwijzingen zijn naar de duivel?

Een aantal figuren zijn te identificeren: Veronica met de zweetdoek. Trek een lijn van zweetdoek via Christus naar de andere hoek dan zie je de goede moordenaar, grauw van angst. In het voorportaal van de 'hemel' wordt hij toegesproken door een monnik. Dan recht naar onder in de 'hel' zie je de verstokte moordenaar. Nauwelijks zichtbaar zie je de kruisdragende Simon van Syrene

De kruisdraging van Jeroen Bosch hangt in Gent en is rond 1500 gemaakt

Dancer in the Dark (2000) - Lars von Trier (2)

2010-03-10T07:55:00.004+01:00

Bij Dogville was het me ook al opgevallen. Veel seculiere recensieschrijvers hebben geen oog voor diepere christelijke lagen. Reinier Sonneveld bevestigt deze indruk als hij opmerkt: Een reden om toch te kijken, zijn Von Triers onmiskenbare katholieke sympathieën en obsessies, die echter zelden door recensenten worden opgemerkt. Ook bij Dancer in the Dark lijkt dat het geval te zijn.

The New York Times (Dana Stevens): Dancer in the Dark" is one of the most sadistic films I've ever seen, but it also raises the possibility that sadism might be, in spite of itself, a species of love.

New York Post (Jonathan Foreman): Here, the female victim-martyr suffers mainly to serve the requirements of an absurd plot that could come straight out of a particularly sentimental Victorian novel.

Op cvfilm.nl staan de volgende besprekingen:

Recensie (uit 2007) van Ronald Westerbeek. Hij geeft heel nadrukkelijk een christelijke duiding. Merkwaardig is dat de recensie (2009) van Jaap Noordzij de conclusies van Westerbeek behoorlijk tegenspreekt. Onterecht lijkt mij. De vraag rijst of dit komt doordat latere films van Lars von Trier een christelijke duiding wellicht onderuit halen?

Uiteindelijk blijkt dat Selma letterlijk álles over heeft voor haar zoontje. Maar die liefde krijgt in de film geen vorm. (...) Hoewel Lars von Trier Katholiek is merk je nergens dat Selma een ankerpunt vindt in een vorm van religie of dat ze zich tot God richt in een gebed. Selma zoekt de kracht in zichzelf en het is een last waar ze letterlijk onder bezwijkt. (...)Alleen haar vriendin Kathy (Catherine Deneuve) lijkt haar toegewijd, maar op het laatst van de film twijfel je daar zelfs aan.

Hoe kijk je dan? Het lijkt mij dat recensenten de taak hebben om meer neer te pennen dan de rechttoe-rechtaan inhoud van een film. Is het onkunde, onwil, onmacht? Misschien stomp je gewoon af als je teveel film kijkt...

Dancer in the Dark (2000) - Lars von Trier

2010-03-07T23:54:00.004+01:00

In één woord: indrukwekkend.

Korte inhoud

Tsjechische alleenstaande vrouw (Selma), wonend in de VS in een stacaravan op het erf van een amerikaans echtpaar (Linda en Bill). Sparend voor een operatie voor haar zoontje Gene zodat hij niet blind zal worden door een erfelijke ziekte. Door geldproblemen van Bill krijgt de film een noodlottige wending en wordt een spoor van vernieling in mensenlevens getrokken.

Themathiek

Noodlot, kwaad, waarheid, overwinnende liefde.

Maatschappijkritiek mbt rechtspraak en doodstraf.
Het is heel knap hoe LvonT een plot verzint waarbij een 'op heterdaad betrapt zijn' op het verkeerde been zet. Normaal is zo'n situatie de meest gemakkelijke voor het recherche-onderzoek. Wie de dader is, is duidelijk.

Zijn er christelijke kernnoties aanwezig zo vroeg ik me af. Lars von Trier is op latere leeftijd katholiek geworden. Hij was toen al filmmaker. Zo'n switch kan niet anders dan invloed geven. Maar is het meer dan de maatschappijkritiek die hij geeft? Het thema liefde en kwaad leent zich er goed voor, maar is ook een universeel thema. Een aantal Christusmotieven zijn mijns inziens aanwezig maar niet nadrukkelijk. Subtiele verwijzingen zijn bijv te zien bij de arrestatie van Selma (oa Judasmotief, kruisverwijzing) en de verdere procesgang. Het musical-deel over vergeving lijkt mij duidelijk. Ook de metafoor vh blindzijn is mooi. Maar kenmerkend voor een goede film is dat de diepere lagen niet bij eerste keer bloot komen te liggen.

Karakters

Veel films komen niet boven het maaiveld uit vanwege de vreselijke zwartwitkarakters van de hoofdrolspelers. Ik denk bijv aan Shawhank Redemption ;) Zo niet met deze film. Prachtige karakters worden neergezet zoals haar vriend Jeff, haar vriendin Kathy en een ontroerend portret van een gevangenbewaakster. Het is jammer dat er niet meer is gedaan met Linda. Zij is wel erg summier gepenseeld.

Techniek

Net zoals in Dogville is de cameravoering vanuit de hand. Het is wennen, maar ik denk toch dat het de onrust en het onbehagen dat de film oproept, versterkt. Verder heeft de film musicalachtige passages en verwijzingen naar The Sound of Music. Deze passages onderbreken het verhaal op cruciale momenten en geven je tijd om te reflecteren. Zo werkte het bij mij, maar ik kan me goed voorstellen dat anderen dit juist erg langdradig vinden.

Geweld, sex en taalgebruik
Het geweld in de film is dienstbaar aan het verhaal. Sex komt er niet in voor. Het taalgebruik is een enkele maal grof.

De zwijgende vrouw

2010-03-05T08:00:00.003+01:00

Er zijn in de Bijbel moeilijke passages. Daar is iedereen het wel over eens. Één zo'n passage is 1Cor 14:34,35. Vele exegeten hebben hier hun hoofd al over gebroken, zonder een bevredigende oplossing te vinden.

ds Haasnoot

34 Vrouwen moeten gedurende uw samenkomsten zwijgen. Ze mogen niet spreken, maar moeten ondergeschikt blijven, zoals ook in de wet staat. 35 Als ze iets willen leren, moeten ze het thuis aan hun man vragen, want het is een schande voor een vrouw als ze tijdens een samenkomst spreekt. (NBV)

34 Dat uw vrouwen in de Gemeenten zwijgen; want het is haar niet toegelaten te spreken, maar bevolen onderworpen te zijn, gelijk ook de wet zegt. 35 En zo zij iets willen leren, laat haar te huis haar eigen mannen vragen; want het staat lelijk voor de vrouwen, dat zij in de Gemeente spreken. (SV)

Maar er is wellicht een oplossing. Een blogpost van een zekere Phil Payne stelde dat dit tekstgedeelte niet origineel is, maar een 'interpolation'. Een uitvoerige discussie hierover vind je op het blog ETC. Payne gaat hier uitgebreid in op allerlei opmerkingen en kritiek op zijn opvattingen.

Een aantal argumenten:

1. Eerst vanaf 200 is er bij een kerkvader (Tertulianus) een vermelding van deze tekst. Vanwege de impact van de tekst is het vreemd dat deze passage niet is becommentarieerd door vroegere kerkvaders. Temeer daar 1Cor de meest geciteerde brief van Paulus is.

2. Deze passage onderbreekt een logisch betoog.

3. Bovendien is de passage moeilijk te rijmen met 11:5 en 13

4. De plaatsing van deze passage in verschillend in de handschriften (of na vers 33 of na vers 40). Dit schijnt een signaal te zijn dat hier sprake kan zijn van een invoeging. Dat geldt ook voor het hogere aantal tekstvariaties voor dit gedeelte.

5. Het woordgebruik schijnt anders te zijn dan de context

Ik vind het een mooie oplossing. Nu de SGP nog.

Zien in perspectief

2010-03-04T23:41:00.000+01:00

Het is de laatste tijd te druk om regelmatig een berichtje te plaatsen. Daarom nu deze leuke 'je ziet niet wat je ziet'-foto.

Werken bij de NS

2010-02-24T19:45:00.001+01:00

Een knipoog bij een trieste situatie

Uit de Koepel met een klassieke tunnelontsnapping

2010-02-23T19:34:00.000+01:00

En dan dacht je dat de ontsnapping in de film 'Shawshank Redemption' heel onwaarschijnlijk is. Met dit bericht is dat misverstand verleden tijd. Wat je met een lepel niet kunt bereiken! Dat heeft vast heel tijd gekost, zoveel dat er geen tijd was om de gevangenisdiensten te bezoeken.

Bij mijn weten zitten de vrouwen niet in de Koepel maar in een van de zijgebouwen. Dat maakt een tunnelontsnapping wat gemakkelijker. Vanuit de Koepel is zo'n ontsnapping ondoenlijk.

Zondagsrust: het hek is van de dam

2010-02-22T20:17:00.001+01:00

Het was de laatste tijd hommeles in Amsterdam mbt de zondagsrust. En ook het Alexandrium bij Rotterdam is een voorbode. Een gemeenteraad die dit als toeristisch gebied aanwijst is goed de weg kwijt. En een rechter van wie je gelijk krijgt, maar toch de tegenpartij ruim baan geeft, is eveneens goed de weg kwijt. Het argument? Het grote aantal 'voorstanders' is doorslaggevend.

Ook in Goes heeft de middenstandsvereninging al een schot voor de boeg gegeven. Twaalf zondagen wil men open. Liefst de laatste zondag van de maand. Men is o zo bang voor Middelburg. Het hek is van de dam...

Het stelsel van vrijheden is als een balans. Vrijheid is altijd begrensd en bestaat uit een (wankel) evenwicht: Verstoring van dit evenwicht leidt al gauw tot verlies van vrijheid voor kleinere of grotere groepen mensen in de maatschappij.

Helaas wordt het maatschappelijk draagvlak voor zondagsrust in een rap tempo kleiner. Ook wij als christenen hebben het moeilijk om het waardevolle van zondagsrust door te geven aan de jongste generatie. Het beruchte 'ijsje kopen op zondag', conferenties die eindigen op zondag, colleges die vroeg beginnen op maandag, tasten dit waardevolle aan.

Het wordt tijd voor boycotacties.

TED: Keith Barry does brain magic

2010-02-11T22:52:00.001+01:00

Een aantal leuke trucs van een zekere Keith Barry. Vooral de laatste is een hele mooie. Je kunt engelse ondertiteling aanzetten. Meer gegevens over hem vind je hier.

Naomi Shelton & The Gospel Queens

2010-02-03T23:22:00.001+01:00

Via uitzending gemist: vanaf de 15e minuut River to cross door Naomi Shelton en The Gospel Queens. Zware rokersstem. Met een stijl die doet denken aan Mahalia Jackson.

Iets verderop een matige versie van Oh happy day! (22:40)
Vergelijk eens met deze gepolijste versie van The Golden Gate Quartet

Of deze wat ruigere versie van Apres Skihut:

Of deze uit een film, met beter beeld (Sister Act)

De moefti van Jeruzalem: Mohammad Amin al-Hoesseini

2010-01-30T13:29:00.003+01:00

De moefti van Jeruzalem: Amin al Husseini is een omstreden man. Mijn inschatting is dat we over hem meer zullen horen. Is hij een islamitisch fascist?

Nee eh ja, volgens sommige moslims, zie bijv. deze site. Enerzijds spreekt het over 'a sad fact', 'aberrational behavior', anderzijds schiet het artikel gelijk in de verdediging en wordt het gekenmerkt door een veel gebruikte truc: een aanval op christenen. (Een 'mooi' voorbeeld van een site die historische feiten vertekent in het belang van de islam. Hier krijg je werkelijk kromme tenen van)

Ja, maar... Hij was een vereerder van Hitler, hij was 'een virulente jodenhater', hij bezocht nazi-duitsland, (er is een onthutsend verslag van zijn ontmoeting met Hitler) maar bewijzen ontbreken dat hij is betrokken bij de plannen voor de holocaust. Zie wikipedia.

Ja, recente vondsten maken dat duidelijk. Zie deze site. (De vraag is natuurlijk of ik als islamofobe westerling ook niet blind ben voor eenzijdigheden)

Wat leert ons dit? Internet is een geweldige bron van informatie. Die info moet je zeer, zeer kritisch benaderen. Het westen kan niet ongestraft het vak geschiedenis verwaarlozen, immers het www is een strijdtoneel en biedt elke idioot ondersteuning voor zijn rabiate ideeën. Er ligt hier een schone taak voor het onderwijs.

The Dawkins delusion

2010-01-18T19:29:00.000+01:00

Grappige persiflage over Dawkins.

Waarom filosofie nuttig is? Indelen in categorieën lijkt simpel, maar pas op voor de valkuilen. Een leuk voorbeeldfilmpje.
.

Proces Wilders: heel, héél erg dom

2010-01-06T00:01:00.007+01:00

prof. mr. Fokko Oldenhuis:

Wilders terecht aangepakt

Frank Ankersmit: Heel, héél erg dom

De messen worden reeds geslepen. Her en der verschijnen er al artikelen zoals bovenstaande in RD en Trouw, over de rechtszaak tegen Wilders. Ik voorspel dat dit proces heel wat stof zal doen opwaaien. Zowel vrijspraak als een schuldigverklaring zal de maatschappij met een verlies confronteren.

Ankersmit merkt op: Verder lijkt het hof zich niet te realiseren wat de rampzalige gevolgen kunnen zijn van een eventueel succes in de zaak tegen Wilders. Het OM leek een effectieve barrière te hebben opgeworpen tegen een stortvloed van strafzaken over haatzaaien en belediging,...

Ik mis in zijn verhaal dat vrijspraak ook 'rampzalige gevolgen' kan hebben. Ik vrees dat in het buitenland een vrijspraak door moslims aangegrepen zal worden voor wereldwijd protest tegen het tolerante en islam-vijandige Nederland. En mijn inschatting is dat de kans op vrijspraak erg groot is.

Ik mis ook in zijn verhaal de gedachte dat een schuldigverklaring een massaal volksprotest zou kunnen oproepen: de Pim Fortuyn-factor, leidend tot een stevige groei van de PVV..

Terecht wordt in een reactie opgemerkt dat het OM met dit proces de grenzen van de vrijheid van meningsuiting aftast. Ronduit onverstandig lijkt mij. De tijd zal het leren.

Een nieuw jaar, een nieuw decennium: 'De aarde houdt haar adem in'

2010-01-01T08:00:00.005+01:00

De mist blijft aan de takken hangen.

Over weiland sluiert nevel:

de aarde houdt de adem in.

...

Geen herders en geen kudde.

Op tafel de resten van een feest

en glazen dure wijn.

...

(uit Kerstnacht door Filip Jansen)

Turkije en religieuze minderheden

2009-12-30T12:33:00.005+01:00

Op Hoeiboei een gedocumenteerd artikel van Michael Mannheimer over Turkije en religieuze tolerantie.

Andere artikelen van hem:

- Weltweite Christenverfolgung durch den Islam.

- Eine Kritik der reinen Toleranz

- Overzicht andere artikelen

Op zoek naar andere artikelen van hem kwam ik deze 'introductie' tegen. Weet je gelijk wie deze MM is. Zo moet je tegenwoordig zorgdragen voor de verspreiding van je ideeën.

Ladies and gentlemen, My name is Michael Mannheimer. I am one of the well known islam critic in Germany and would like to offer my latest Essay: Systematische christenvervolging in Turkije to your blog. This essay has recently been published in German biggest antiislamic Blog PI

KERST 2009 - silent monks

2009-12-25T12:29:00.002+01:00

De mokele-mbembe

2009-12-17T08:48:00.025+01:00

Kortgeleden het bijbelboek Job gelezen. In Job 40 is een passage over de Behémoth. De NBV, WV, NBG en andere vertalingen interpreteren dit onvertaalde woord Behémoth als een nijlpaard/hippotamus. De vraag is of dit terecht is. Vooral de vergelijking van de staart met een ceder is merkwaardig.

15 Zie het nijlpaard dat ik heb geschapen, net als jou;

het eet gras als een rund.

16 Hoe krachtig zijn zijn lendenen,

hoe machtig de spieren van zijn buik!

17 Hij kan zijn staart rechten als een ceder,

de pezen van zijn dijen spannen zich in bundels.

18 Zijn botten zijn staven van brons,

zijn ribben stangen van ijzer.

Vaak wordt geopperd dat hier sprake is van een dinosaurus. Maar heden ten dage wordt aangenomen dat zo'n beest niet in de tijd van Job geleefd heeft. Maar de laatste 100 jaar zijn nogal wat levende fossielen gevonden. Her en der in de wereld zijn er verhalen over grote monsters. Zo is er de zgn mokele-mbembe. Hier is een voorbeeld van zo'n verslag maar de site is nogal onbetrouwbaar.

Kortom, grote ontdekkingen zijn nog steeds mogelijk. Wel een goede filmcamera meenemen. Want net zoals bij Nessie is het bij de Mokel-mbembe ook diverse malen misgegaan bij het filmen. En wie weet doen we binnenkort niet meer lacherig over het monster van Loch Ness

Signature in the cell

2009-12-16T09:18:00.032+01:00

Een zekere Stephen C. Meyer heeft het volgende boek geschreven: Signature in the cell In de Times Literary Supplement, schreef professor Thomas Nagel, die zichzelf profileert als filosoof en atheïst:

Meyer is a Christian, but atheists, and theists who believe God never intervenes in the natural world, will be instructed by his careful presentation of this fiendishly difficult problem.

Intelligent design werkt als een rode lap op een stier. Zie hier een kort overzicht van de commotie die deze boekbespreking oproept.

Op Youtube zijn diverse filmpjes/toespraken van hem te vinden, zoals deze:

Voor wie tijd heeft is hier een engelstalig debat in 11 afleveringen. Je kunt de eerste 8 minuten overslaan of beginnen met nr 2.

Huwelijksbootje uit evenwicht

2009-12-15T09:01:00.001+01:00

Dit kan toch niet waar zijn? Mijn eerste gedachte was: dit moet een hoax zijn? Dit is een toppunt in islam-bashing! Neem een foto van bruidsmeisjes en vertel dat het bruiden zijn. Wie de link aanklikt ziet het volgende bericht met bijpassende fotos:

Hamas sponsored a mass wedding for four hundred and fifty couples. Most of the grooms were in their mid to late twenties; most of brides were under ten.

En inderdaad, nazoeken leert dat het niet klopt. Het gebruik is dat een zusje verkleed gaat als bruid. De bruiden vertonen zich niet in het openbaar, dat doen deze 'bruidsmeisjes' in hun plaats.

Cartoon-oorlog (8): onze angsten

2009-12-14T11:25:00.000+01:00

Nr 1: 'Ze' bedreigen 'onze' vrijheden

Nr 2: 'Ze' pikken 'onze' welvaart in.

Nr 3: 'Ze' ontwrichten 'onze' maatschappij

Nr 4: En 'ze' vermenigvuldigen zich ook nog eens als ratten

(ik kwam een aantal dagen na het schrijven van deze blog erachter dat dit inderdaad zo gezegd is door Oriana Fallaci. Ze spreekt van een ‘Politiek van de Baarmoeder’ en schuwt de vergelijking met het dierenrijk niet. ‘Ze planten zich voort als ratten’, zo schrijft ze.)

Nr 5: Kortom: de 'long Eurabian Night' is in zicht,

Nr 6: ... en dan zal het vrede zijn.

Slaap wel, droom zacht over deze laatste, zo in eerste oogopslag vredige cartoon. Het is één van de onbekendere Mohammed-cartoons uit de Jyllands-Posten.

Is dit nu zo erg? Het raakt een laatste angst van ons: zonder dat je het bewust bent, kun je de sluizen van de haat openen.

Cartoon-oorlog (7): De 'Navel der Aarde' en 'Gods chosen people'

2009-12-12T14:06:00.007+01:00

Nr 1: Gods uitverkoren volk (zo luidt de tekst in vertaling). Wat kenmerkt hen? Kijk en trek je conclusies.

Nr 2: Voormalig president Sharon als Hitler. Met links een kanon en rechts een islamitisch heiligdom. En opnieuw: trek je conclusies.

Dit soort vergelijkingen trekken is strafbaar in NL.

Nr 3: Bezie vredesvoorstellen dan ook in het juiste licht, ...

Nr 4: .. want dankzij hem (hij was maar een clown) weten we dat het plaatje er uitziet zoals op:

Nr 5

Nr 6: Laat het westen dan ook geen krokedillentranen vergieten, want de echte holocaust is nu bezig. En zoals gezegd: dankzij Van Agt is dit nu bekend.

(In 2009 heeft paus Benedictus een krans gelegd in de Hall of Remembrance in Yad Vashem)

Nr 7: En is het niet altijd zo geweest....

Het virulente antisemitisme druipt ervan af. De muren zijn nog niet geslecht. De wapens nog niet omgesmeed. En nog steeds is nodig dat iedereen met Revius beseft:

’t En zijn de Joden niet, Heer Jesu, die U kruisten, ...

Ik ben ‘t, o Heer, ik ben ’t die U dit heb gedaan,

Cartoon-oorlog (6): Complottheorieën of Het zijn altijd weer 'die Joden'

2009-12-11T12:10:00.000+01:00

Dankzij de inperking van de vrijheid van meningsuiting is er grote informatie-achterstand. Het is een voedingsbodem voor allerlei complottheorieën. Alhoewel niet alleen moslims, ook vele westerlingen koesteren absurde ideeën. Maar vooruit, zolang het maar redelijk onschuldig blijft.

Nine eleven was een nieuw startpunt voor cartoonisten. In het westen werd het thema islam nadrukkelijker op de agenda gezet. En ook in de wereld van de islam werden nieuwe invullingen aan bestaande thema's gegeven.

Nr 1: Geen misverstand, ik verwerp de boodschap van deze cartoon hartgrondig. Tegelijk vind ik het een knappe cartoon. Een subtiele verwijzing naar de rokende twintowers. Door de kleurstelling is er ook een hint naar de israelische vlag (wit, met tussen twee blauwe horizontale strepen een eveneens blauwe davidsster)

Nr 2: Deze cartoon verwijst niet naar de conspiracytheorie dat Israël achter 9/11 zat. 'De Joden' misbruiken de septemberaanslag om maximaal te profiteren van de hetze richting moslimlanden. Vergelijk het holocaust-argument. Om deze aanslag in je eigen belang uit te melken heb je wel invloed nodig.

Nr 3: Deze cartoon beeld uit hoe die invloed gestalte krijgt. Redelijk onschuldig wordt dit hier verbeeld.

Nr 4: Achter de schermen is hij, die vermaledijde Jood, weer bezig. Hij zet anderen ertoe aan haat te spuien. En dat noemen ze dan vrijheid van meningsuiting. Het bordje geeft aan wie de slachtofferrol speelt.

Cartoon-oorlog (5): Kruistocht tegen de vrijheid van meningsuiting

2009-12-09T09:00:00.002+01:00

Nr 1: Het is en blijft een wankel evenwicht. Cartoonisten gaan over morele grenzen heen, en voelen zich aangevallen. Ze beseffen vaak niet hoe kwetsend een cartoon kan zijn omdat ze je diepste overtuigingen treffen. Het voelt als een dolksteek. Kortom van beide kanten wordt het ervaren als een aanval.

Heftige reacties kun je dan ook verwachten. Niet iedereen kan de nodige tolerantie opbrengen die een veelkleurige maatschappij nodig heeft.

Van Jezus wordt gezegd dat als hij uitgescholden werd, niet terugschold. Sluit dit naadloos aan bij ons tolerantiebegrip?

Nr 2: Of zijn christenen te tolerant geworden? Zijn ze zo gedresseerd geworden door deze maatschappij dat ze zonder problemen de heersende gedragscodes accepteren. Twee uitersten en geen weg ertussenin?

Nr 3: Moslims ervaren de druk om de vrijheid van meningsuiting te zien als een fundamenteel recht, als een nieuwe kruistocht tegen de islam. Het woord 'kruistocht' is sowieso een gevoelig woord voor moslims. Als door een bij gestoken reageerde de moslimwereld op de toespraak van Bush kort na nine-eleven, waarin hij sprak over een 'crusade against terrorism'.

Nr 4: Vooral steekt het moslims dat er in hun ogen een dubbele moraal wordt gehanteerd. Vrijheid van meningsuiting? En hoe zit het dan met die vrijheid en de holocaust? Ontkenning van de holocaust is immers strafbaar in het vrije westen! Op bittere wijze wordt hun mening geventileerd in cartoons waar opnieuw een relatie wordt gelegd met de kruistochten.

In Israël gaan dan ook stemmen op om de strafbaarstelling op holocaust-ontkenningen op te heffen. De reden hiervoor is dus duidelijk. Maar zou als deze bron van haat gestopt wordt niet een andere bron gevonden worden?

Nr 5: Besef wel dat op de achtergrond er nog wat meespeelt. Steeds weer duikt de complottheorie op dat 'de Joden' de touwtjes in handen hebben. Een joods duiveltje schrijft: geen grenzen aan meningsuiting behalve mbt de holocaust. Zijn drietand draagt de vlag van Denemarken. En ik weet niet of het opzettelijk is, maar deze vlag met gewisselde kleuren is de kruisvaardersvlag.

Nr 6: Het zijn altijd weer 'die Joden'. Zij leveren de brandstof voor de islam-bashing!

Dit plaatje ruimt de weg vrij voor de volgende blog: de complottheorieën.

Cartoon-oorlog (4): De vrouw als strijdtoneel

2009-12-08T12:00:00.015+01:00

Nr 1: Laten we bij het begin beginnen. Nu ja, niet helemaal. Voor christenen is dit iets na het begin. Dat begin is wel erg schokkend, zoals een niet uitgezonden commercial van Centraal Beheer liet zien. Maar wij blijven bij cartoons.

Nr 2: Een variant op de één van de beruchte cartoons uit de Jyllands-Posten. Door het volgen van de exegese van Luxenberg zouden hier druiventrossen ipv maagden getekend moeten worden. Zou toch jammer zijn.

Nr 3: Het contrast tussen hemel en aarde is hiermee tot een maximum gekomen. Moslims verwijten de westerse wereld versexualisering van de samenleving. Omgekeerd zijn wij verbaasd over de versexualisering van het moslimparadijs. Zouden cartoontekenaars zich verdiepen in de islam, dan vrees ik dat er nog heel wat meer onderwerpen boven komen drijven. Cartoons over de hemelse huwelijken van Mohammed met Maria, Mirjam en de vrouw van Farao zouden ook wel wat stof doen opwaaien.

Nr 4: Als laatste een gruwelijke karikatuur: zo lossen moslims hun problemen met over de schreef gaande cartoonisten op. Het is een 'mooie' overgang naar de volgende serie over de vrijheid van meningsuiting.

Nr 5: En even voor het evenwicht. Ja, wij westerse mannen doen het heel wat beter. Het is bij ons tijd voor een emachopatie!

Cartoon-oorlog (3): Joden gijzelen de holocaust

2009-12-07T12:39:00.005+01:00

Nr 1: Deze eerste cartoon is een mooie verbinding met de vorige blog. Joden beheersen het wereldtoneel, maar hoe doen ze dat. Het westen wordt voor het karretje gespannen van 'de Jood' en in beweging gezet door een worst. De worst is hier een zak met schuldgevoel: het nazisme dat de holocaust instigeerde.

Nr 2: Het westen heeft hun schuldgevoel naar de Joden toe afgekocht door geld en land te geven. De Joden hebben daar dankbaar (let op de grijns op hun gezicht) misbruik van gemaakt en zijn de oorzaak geworden van het Palestinaconflict. Op het eerste gezicht lijkt het een onschuldig plaatje, maar dit is een ongelooflijk schokkende cartoon.

Nr 3. Dat geldt ook voor deze. De joodse onderwijzer wijst aan op het bord: Wat weet je over de holocaust? Maar een wijsneus geeft een niet gewenst antwoord: The Holocaust is the crematorium which Hitler did not succeed in turning into a national homeland for the Jews. Ik denk dat je de bedoeling pakt door als volgt te vertalen: De holocaust is het crematorium. Helaas slaagde Hitler er niet om het tot een een thuisland voor de Joden te maken.

De boodschap is duidelijk: wees pienter en doorzie de snode bedoelingen van de Joden, laat je niet gijzelen door de holocaust. Het is te triest voor woorden

Nr 4: Nogmaals kort en krachtig. De joodse boeven gijzelen de wereld met hun holocaustleed. Boven het pistool staat geschreven: holocaust. Zie ook het vorige plaatje waar je hetzelfde woordbeeld ziet staan.

Ja, maar... Misschien zijn deze cartoons 'in een uithoek' gepubliceerd, in een of ander onguur tijdschrift? Helaas niet. Zo komt bijv. de eerste uit de hoek van Al-Jazeera, de CNN voor de arabische wereld.

Cartoon-oorlog (2): Israël beheerst de wereld

2009-12-05T10:50:00.007+01:00

NB: De leesrichting bij arabische cartoons is van rechts naar links.

Nr 1: In het arabisch staat er 1948 - 2004. Diepe frustratie drukt deze uit: de hele wereldpolitiek wordt beheerst door de zionisten.

Nr 2: De joden boeien de islam-wereld. Zie het maantje op de wereldbol, symbool van de islam. De jodenster mist in vrijwel geen enkele arabische cartoon met dit thema.

Nr 3: Deze cartoon laat een veelgebruikte karikatuur zien: 'de Jood' met haakneus, valse blik, zwarte hoed en jas. De wereld als een jojo in de hand van Israël. De kale/dode boom kan een beeld zijn van hun vruchteloos bestaan en uiteindelijk vernederend toekomstperspectief in islamperspectief.

Nr 4: Een ander veelgebruikt karikatuur is dat van een aap. Het verwijst naar de beruchte koranteksten 7:166, 2:65, en 5:60 waar staat: Weest verachte apen. Moslims geloven dat het slaat op een concrete gebeurtenis: een groep Joden die gestraft werden en veranderden in apen en varkens. De cartoon geeft echter uitdrukking aan een figuurlijke uitleg van deze teksten: Joden zijn als apen en varkens.

Het is goed om te vergelijken met een uitspraak van Jezus tot de Farizeeën en de Sadduceeën: (Mt 12:34 en 23:33): Jullie adderengebroed.

Hier blijkt dat exegese nauw luistert. Wie zulke uitspraken zonder onderscheid toepast op groepen mensen zit overduidelijk fout. Het leert ook dat 'zitatenreiterei' een groot gevaar is. Elkaar om de oren slaan met teksten om eigen gelijk te bewijzen is een gevaarlijke weg.

In het christendom zijn deze 'adderengebroed'-teksten gelukkig nooit de weg gegaan die deze koranteksten wel zijn gegaan. Maar voor we onszelf vrij pleiten, een andere tekst is wel aanleiding geweest tot stromen bloed. De beruchte bloedtekst: Zijn bloed kome over ons en onze kinderen. Mea culpa.

Cartoon-oorlog (1)

2009-12-04T13:00:00.004+01:00

Het is oorlog, in de wereld van de cartoons. Een oorlog die al jaren woedt. Over en weer worden vuile aanvallen gelanceerd. Wie zette de eerste aanval in? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat cartoons een krachtig wapen zijn in onze wereld. Een goede cartoon is een vlijmscherpe observatie. De werkelijkheid samengevat in enkele potloodstrepen. Van zwart-wit tot bloedrood, nauwelijks grijstinten. Een 'goede' cartoon nestelt zich in je geheugen. En dankzij internet is er geen 'poel der vergetelheid' meer.

Zijn er christelijke cartoons? Niet of nauwelijks, het is een genre waar veel christenen zich niet mee in de vingers willen snijden. Wij houden het bij grijze kerkmuizen. Lekker veilig, lekker saai.

Toch houd ik van cartoons. Ze zijn leerzaam (wat nut het ons...). Of ontlokken ons een lach. Ook doen ze geregeld pijn. Van elk een voorbeeld. De laatste is een toegift: is dit nu grappig of zou je hier toch een dubbele bodem in kunnen zien?

Volgende keer meer.

De derde tempel

2009-12-03T22:38:00.006+01:00

De Haaretz wordt goed gelezen. Als een lopend vuurtje verspreidt het bericht zich dat 16 maart 2010 een cruciale datum kan worden. Onze evangelische broeders en zusters nemen wereldwijd het bericht op in hun blogs. Klinkt het wat cryptisch allemaal? Google dan even met deze zin: If the Vilna Gaon was right, the 3rd Temple is on its way.

Vervulling van profetieën en mensenwerk gaan vaak hand in hand. Dat maakt het vaak lastig om een juist oordeel te vellen. Misschien moet je zeggen: het separeert goed tussen gelovigen en ongelovigen.

Maar ondanks dat, ik zal het met belangstelling volgen. Nu alleen nog de originele bron vinden. Dat lukte me niet 123.

Irshad Manji - een dissident geluid: 'all muslims have the godgiven right to think for themselves'

2009-11-28T13:53:00.014+01:00

boek: The Trouble with Islam Today /Het Islam dilemma (in het arabisch vrij te downloaden op haar site)
documentaire door haarzelf gemaakt: Faith Without Fear

blog: http://www.irshadmanji.com/

uit Wikipedia (NL):
Manji heeft kritiek geuit op de islam, en dan met name de behandeling van vrouwen, homo's en lesbiënnes en joden door sommige moslims. Zij draagt geen hoofddoekje omdat zij de Koran zo interpreteert dat die alleen door vrouwen en dochters van de profeet Mohammed werden gedragen.

Ze is kritisch over de historische interpretaties van de koran en is een voorstander van het concept van ijtihad, waarbij gelovigen zelf interpretaties mogen maken zonder dat zij hiervoor geestelijken nodig hebben.

Het leidt geen twijfel dat haar mening over de islam tot kritiek van moslims heeft geleid. Daarnaast ontving ze ook diverse doodsbedreigingen van moslimextremisten. Veel moslims beschouwen haar als een afvallige moslim.

Dat ene woordje 'sommige' uit de eerste alinea is veelzeggend. Zoals zo vaak kun je dan ook beter in de engelstalige wikipedia kijken voor meer info over Manji.

Wil je van binnenuit kritiek leveren op de islam en nog aangehoord worden door de doelgroep dan moet je je niet te ver verwijderen van hun standpunten. Ik vraagt me af of haar waardering voor de begintijd van Mohammed en de 'bloei'periode van 800-1200, berust op onwetendheid of bewust plaatsvindt om zichzelf acceptabel te maken in eigen kring.

Het begrip ijtihad is voor ons westerlingen vrij onbekend. Voor islamreformisten hangt hier echter veel van af. Haar niet dragen van een hoofddoekje is bijv opgehangen aan een ander visie op ijtihad. Binnenkort meer hierover.

In(ge)beeld

2009-11-16T13:52:00.004+01:00

Al vertellend over het schoolproject 'No apologies' waar beelden getoond waren van de aanslag op de Columbine High School kwam het gesprek op 9/11. Voor jongeren is dat intussen een gebeurtenis uit hun vroege jeugd.

Je merkt dat de tijden veranderd zijn. Het beeldmateriaal dat jongeren nu over zich heen krijgen is ongekend groot en schokkend. En je vraagt je af: wat doet dat met een mens? Het werkelijk ondergaan misvormt mensen. Hoe is dat met het beeldmateriaal? Het kan niet anders of je moet je op een andere manier afsluiten voor het ondraaglijk gruwelijke van deze beelden.

Maar ook dan duiken moedgevende verhalen op, zoals het verhaal van vlucht 93. Geen broodje aap verhaal zoals zoveel geruchten rondom nine eleven.

Ook dat is iets van meer belang dan vroeger. Hoe schift ik waar van onwaar? Een hulpmiddel is een site over urban legends.

Nawal el Saadawi: Niets is gevaarlijker dan waarheid in een wereld die liegt

2009-11-13T08:08:00.005+01:00

De uitspraak is van Nawal el Saadawi (1931) Kortgeleden heb ik een boekje van haar gelezen. Via een verkoping in de bibliotheek kwam ik in het bezit van 'Vrouwengevangenis' (oorspr. uit 1984). Het boekje is geen aanrader vanwege de breedsprakige toon. De enige reden om het te lezen ligt hierin dat Nawal el Saadawi in de moslimwereld nogal bekend is als schrijfster en feministich voorvechtster. Meer over haar op haar website.

In 1980 stichtte ze een feministische pressiegroep in Egypte. Misstanden die ze via deze organisatie openlijk aankaartte waren vrouwenbesnijdenis (ze is zelf ook slachtoffer), prostitutie, het islamitisch huwelijk, het recht op scheiden en moslimfundamentalisme. Ten tijde van Sadat is ze opgepakt. Van haar verblijf in de gevangenis heeft ze verslag gedaan in dit boekje. Kort na de moord op Sadat is ze vrijgekomen.

In 2007 is door sjeik Mohammed Sayyed Tantawi van de Al-Azhar Universiteit, in feite de meest gezaghebbende soennietische moslimgeestelijke een fatwa over haar uitgesproken. Ze verdient de doodstraf op grond van de sharia wegens geloofsafval. De aanleiding is een in Egypte gepubliceerd blasfemisch toneelstuk, een nu verboden boek. Je kunt het goed vergelijken met de ophef die Gerard Reve's boek Nader tot U veroorzaakte.

in de video na 23 minuten: haar brief aan god

Duizend schitterende zonnen en Phyllis Chesler

2009-11-12T08:07:00.001+01:00

A Lesson Learned in Kabul
Yes, I went there of my own free will, but I was only 20 years old and in love with my college sweetheart – a sophisticated, modern man ...
When we landed in Kabul, my American passport was confiscated and I discovered, or the first time, that my father-in-law had three wives and twenty-one children. I had flown right into the Middle Ages...
Thus, even before I became a feminist in 1967, I had already learned that the (imperfect) West is still a far better place for a woman to live than is the most hospitable, beautiful, wealth-encrusted Muslim country. Friends thought I had married a Prince and gone to live in a fairytale....
Now I and a handful of others are trying to tell the truth about Islamic gender apartheid. Those of us who are raising the alarm are being demonized as “Islamophobes,” “racists,” and “fascists.” Yet, in my opinion, western civilization, beginning with Europe, will be won or lost on the issue of women’s rights.

(De citaten vind je hier)

(Ook de posting The Rape of Dina is boeiend)

Binnenkort toch eens dat boek van Khaled Hosseini lezen.

Rapport: Contextualising Islam in Britain

2009-11-10T14:43:00.003+01:00

. .

op zoek naar plaatjes ontdek je wel eens wat

In een vorige posting besprak ik de moslimgeleerde Taha, die een herinterpretatie van de islam voorstond maar dat uiteindelijk met de dood moest bekopen. Op zoek naar liberale geluiden las ik afgelopen vrijdag in het RD een artikel van een zekere Patrick Sookhdeo getiteld: Interne strijd in islam. Daarin wordt melding gemaakt van een vorige maand gepubliceerd rapport “Contextualising Islam in Britain”, dat is opgesteld door verschillende prominente Britse moslimgeleerden en religieuze leiders.

Sookhdeo is helaas ook een van de mensen die doodsbedreigingen ontvangen heeft. Een boek van hem was aanleiding voor een bekeerling tot de islam (een zekere Indigo Jo) tot het schrijven van: Review of rotten book by the Sookhdevil.

Het zijn weer diverse lijntjes die uitnodigen om op verder onderzoek uit te gaan.

Richtingwijzer: vertrouwen

2009-11-09T13:38:00.008+01:00

de historicus

Frederik Carel Gerretson

(1884-1958)

beter bekend als geerten gossaert

Voor een bespreking van onderstaand gedicht Wim Kleisen

Hans Werkman merkt op: In het Verloren-Zoon-motief zit iets autobiografisch; het herinnert aan de conflictperiode en de geloofscrisis die Gossaert meemaakte tussen zijn zeventiende en drieëntwintigste jaar. Zelf heeft hij een relatie tussen zijn leven en zijn poëzie verdoezeld door de gedichten in Experimenten in niet-chronologische volgorde te plaatsen. In volgorde van ontstaan bezien vertoont zijn poëzie echter een belangrijke wending, nl. van het ‘diepverdoemd bestaan’ naar het beminnen van het door God gegeven leven, zoals dit bijv. blijkt uit ‘Clematis’. De wending moet zich omstreeks 1906 hebben voltrokken.

De Moeder

Hij sprak en zeide
In 't zaêl zich wendend:
Vaarwel, o moeder,
Nooit keer ik weer...
En door de lanen
Zag zij hem gaan en
Sprak geen vervloeking maar weende zeer.

Sprak geen vervloeking...
Doch, bijna blijde,
Beval de maagden:
Laat immermeer
De zetels staan en
De lampen aan en
De poort geopend, de slotbrug neer.

En toen, na jaren,
Melaats, een zwerver
Ter poorte klaagde:
Uw zóon keert weer...
Zag zij hem aan en
Vond gene tranen,
Voor zoveel vréugde geen tranen meer.

uit: Experimenten (1911)

De preek van ds Reinier de Koeijer was zondag uit een onbekend Bijbelgedeelte: Jer 8:1-18. Vertrouwen op de Here, ondanks alles. Vooral aansprekend vond ik het beeld van het kabbelende water van Siloah als symbool van de zorg van de Here God, de constante Levensbron. Daartegenover de machtige wateren van de Eufraat als beeld van het wrede Assyrie.
Onze God en Vader leidt is onze conclusie aan het eind van deze zondag.

Tetst je nederland's

2009-11-03T23:35:00.004+01:00

Hoe goed is je nederlands? Check het wekelijks op deze site

Islam een 'religion of peace'? De case Mahmoed Mohammad Taha

2009-10-28T15:13:00.000+01:00

In het westen zijn mbt de beoordeling van de islam behoorlijke tegenstellingen.

Enerzijds heb je het standpunt dat de islam geen 'religion of peace' is. Vertegenwoordigers van dit standpunt zijn Robert Spencer met zijn website Jihad Watch. Bat Ye'or met haar dhimmitude-begrip. En hier in nederland is arabist Hans Jansen spreekbuis van dit standpunt. De islam als 'religion of peace'-gedachte wordt vertegenwoordigd door mensen zoals Karen Armstrong. Dit standpunt wordt in onze maatschappij breed gedragen. Ook uitspraken van politici (bijv. Balkenende ten tijde van het verschijnen van de film van Geert Wilders) lijken deze mening te onderschrijven. Maar bedenk wel dat het politici zijn. Hun agenda kan wel eens gestuurd worden door andere motieven.

Wanneer je je verdiept in de islam stuit je al snel op deze tegenstelling. Wie heeft er nu gelijk? De case Mahmoed Mohammad Taha (1909-1985)(zie foto) wijst richting de 'hardliners'. Hij was een Soedanees politicus en islamitisch theoloog. De volgende citaten zijn uit het wikipedia-artikel

Zijn filosofie:

In Taha's filosofie werd de afschaffingsleer ongedaan gemaakt door de islam van de Mekkaanse soera's als de ware islam te duiden en die van de Medinese soera's als een door politiek gecorrumpeerde islam. Volgens deze gedachtegang bezitten alleen de Mekkaanse openbaringen universele en tijdloze geldigheid, en waren de openbaringen uit de tijd van Medina gericht op het inrichten van een zo rechtvaardig mogelijke samenleving binnen de beperkingen van de toenmalige bedoeïenensamenleving, die derhalve slechts geldig was voor het Medina uit de tijd van Mohammed.

Zijn veroordeling:

De rechter stelde vast dat de verdachten er eigenaardige, onorthodoxe opvattingen van de islam op nahielden die al of niet waar zouden kunnen zijn. Voor zover zijn kennis van de islam reikte kon de Koran zich inderdaad openbaren aan toegewijde, vrome mensen, maar was het fout om deze kennis in het openbaar te bediscussiëren omdat dat religieuze opschudding (fitna) zou kunnen veroorzaken.
Taha merkte op dat de rechter aanstuurde op veroordeling op grond van afvalligheid. De rechter verklaarde echter dat de vijf schuldig werden bevonden aan opruiing, ondermijning van de constitutie, oproeping tot onwettige oppositie, verstoring van de openbare orde en lidmaatschap van een verboden organisatie. De beredenering van het oordeel volgde echter wel degelijk de lijn van afvalligheid, hoewel die grond nooit bij naam genoemd werd.
Een speciaal hof van beroep beoordeelde de zaak wel ondubbelzinnig op basis van afvalligheid, en bekrachtigde op 15 januari de feiten en de door de rechtbank uitgesproken doodstraf.
18 januari werd Taha door ophanging ter dood gebracht.

Ben Wentsel en zijn protestants-katholieke catechismus

2009-10-24T11:05:00.009+02:00

Dominee Ben Wentsel is 80 jaar. Een leeftijd waarop de meeste mensen op hun lauweren rusten. Niet alzo ds Wentsel. Een eigenzinnige persoonlijkheid, met een duidelijke eigen mening.

Zo gaat het verhaal dat hij eens bij het lesgeven op de Bijbelschool in Zeist op zijn handen voor de klas stond. Geen doorsnee voorganger dus.

Ik herinner me ook een artikel in Kontekstueel waarin hij ons op profetische wijze confronteerde met zijn visie op de Godsverduistering in West-Europa. Een indrukwekkend artikel was het. Helaas werd zijn boodschap op een zeer teleurstellende wijze afgeserveerd in hetzelfde blad. Ach, van de leiders van de kerk moet je ook niet te veel verwachten, ook al zitten ze in een kring rond Kontekstueel.

De afgelopen jaren is bij ds Ben een nieuw initiatief geboren. Een protestant-katholieke catechismus, waarin ook aandacht is voor het gesprek met moslims. Een prachtig initiatief!

Ik nodig u uit om gesprekken met Hem en mensen te voeren en te luisteren naar Zijn antwoorden. Misschien hebt u dit al eens geprobeerd maar bleef het stil aan de andere kant. De Heilige Geest spitst de bijbel toe op ons en geeft antwoorden. Als de antwoorden niet tot u doordringen, blijf dan net zo lang bidden en luisteren tot u ervaart dat wat Hij zegt ook waar is voor u. U kunt uw kennis van God met uw hart, hoofd en hand verdiepen door de studie van vijftig oefeningen in twee boeken. In het eerste boek vindt u onder de titel Gesprekken met God een proeve van rechtstreekse gesprekken van een leerling met zijn hoogste Leermeester in vijftig oefeningen. Als u deze wilt meemaken, kijk dan bij Gesprekken I. In het tweede boek vindt u onder de titel Gesprekken over God, proeve van een Kleine Protestants-Katholieke Catechismus vooral gesprekken tussen leraar en leerling voor gevorderden over dezelfde onderwerpen maar uitvoeriger; als u deze wilt raadplegen, kijk dan bij Gesprekken II.

Kijk op zijn site vooral ook even onder het kopje 'levensloop'. Slechts bij uitzondering is dat een boeiende pagina. Hier heb je zo'n uitzondering. De stijl verraadt een origineel gedreven mens. Een citaat hieruit:

‘Alles is mij overkomen!’, zeg ik achteraf. Vaak stromen ‘s morgens van vier tot zes ideeën en zinnen mij toe, zodat ik opsta om ze op te schrijven. Waar komt deze drang vandaan? Ik hoorde in Pingjum (Zwitserland 1953-1957) op mijn studeerkamer eens luid roepen: deze is mij een uitverkoren werktuig.’ Ik dacht dat het een zinsbegoocheling was en hechtte er weinig waarde aan, omdat dit in de na-apostolische tijd niet meer voor zou komen; toen ik als emeritus dit eens aan iemand vertelde, zei deze: ‘het is gebleken waar te zijn!’ Mij dreef ook de overtuiging dat geloof en weten één zijn, omdat God schepper van hart en verstand is.

Samira Jassim, de Um al-Mumenin, moeder van de gelovigen

2009-10-21T14:38:00.008+02:00

Het verschijnsel zelfmoordterrorist is maar al te goed bekend. Hoe krijg mensen zover dat ze zoiets doen? De moeder van de gelovigen, Samira Jassim was expert. Het is niet helemaal duidelijk of dit een 'eretitel' is of een cynische betiteling door haar tegenstanders.

A WOMAN suspected of recruiting more than 80 female suicide bombers has confessed to organising their rapes so she could later convince them that martyrdom was the only way to escape the shame

Het blijkt mogelijk als zelfmoordterrorist je te beroepen op een hadith. Bukhari 5,59, n509 biedt een legitimatie. Bij de uitroeing van Khaibar doet een zekere dichter Amir mee. Hij dood een Jood met z'n zwaard maar doet dat zo ongelukkig dat hij ook zichzelf in de knie raakt en sterft. De reactie van zijn broer(?) Salama is: de mensen zeggen dat de (goede) daden van Amir tevergeefs zijn! (Hij heeft immers zichzelf gedood, en de lotsbestemming in de islam is dan duidelijk: het hellevuur). De reactie van Mohammed is echter: de mensen hebben het mis. Amir heeft een dubbele beloning! Er zijn maar weinig Arabieren die bereiken wat hij heeft gedaan.

Van kerkmuizen en kippen

2009-10-14T15:54:00.004+02:00

Verborgen bijbelnamen

2009-10-12T16:48:00.000+02:00

I once made a remark about the hidden books of the Bible. It was a lulu, kept people looking so hard for facts, and for others it was a revelation. Some were in a jam, especially since the names were not capitalized, but the truth finally struck home to numbers of readers. To others it was a real job. We want it to be a most fascinating few moments for you. Yes, there will be some really easy ones to spot. Others may require judges to help them. I will quickly admit it usually takes a minister to find one of them, and there will be a loud lamentations when it is found. A little lady says she brews a cup of tea, so she can concentrate better. See how well you can compete. Relax now for there are really 16 names of books of the Bible in this story.